Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

Ετσι θα βγούμε από το μνημόνιο!




Θεμέλια, τοίχοι, στέγη. Ετσι χτίζεται ένα σπίτι, από καταβολής κόσμου. Ποτέ ανάποδα. Ετσι αναπτύσσεται και μια οικονομία. Με συγκεκριμένα βήματα. Ποτέ ανάποδα.

Οι κυβερνήσεις της κρίσης προσπαθούν να τα κάνουν ανάποδα. Θα μειώσουμε, λένε, τους φόρους, αφού έρθει η ανάπτυξη. Οχι, αγόρι μου. Πρώτα μειώνεις τους φόρους και μετά έρχεται η ανάπτυξη. Αλλά δεν αρκεί. Χρειάζονται ένα σωρό άλλα. Διότι ο επενδυτής έχει εκατοντάδες επιλογές σε όλον τον κόσμο. Δεν είναι υποχρεωμένος να έρθει σε σένα. Στη γειτονιά μας ΟΛΟΙ, ακόμα και τα Σκόπια, μας περνούν στην κατάταξη ανταγωνιστικότητας. Είμαστε 86οι! Και στους επί μέρους δείκτες, κλάφ’ τα, Χαράλαμπε. 131οι στο μακροοικονομικό περιβάλλον, 136οι στον δείκτη ανάπτυξης χρηματοπιστωτικής αγοράς! Επί 138 χωρών! 2 θέσεις πριν από τον απόλυτο πάτο!

Τι θέλουν, λοιπόν, όσοι ψάχνουν πού στον κόσμο θα επενδύσουν; Τα ίδια που θέλει κι ένας Ελληνας για να ανοίξει ένα μαγαζάκι. Κατ’ αρχάς, προοπτική κέρδους! Φυσικά, δημιουργεί θέσεις εργασίας, πληρώνει ασφαλιστικές εισφορές, δίνει δουλειά σε προμηθευτές, οι εργαζόμενοι πληρώνουν φόρους, αυτός πληρώνει φόρους, ξοδεύει τα χρήματα που κέρδισε. Για να γίνουν όλα αυτά, όμως, πρέπει να έχει κέρδος. Κανένας δεν επενδύει για να χάσει. Κι όμως, αυτό το αυτονόητο θεωρείται σχεδόν αιρετικό στην τελευταία σοβιετική χώρα της Ευρώπης, όπου κάθε επιχειρηματίας θεωρείται εκ προοιμίου λαμόγιο και κλέφτης της «υπεραξίας» των εργατών.

Επομένως η σωστή σειρά είναι:
Συνθήκες που ευνοούν το επιχειρείν - επενδύσεις - παραγωγή - ανάπτυξη. Ποτέ ανάποδα.

Ποιες είναι, όμως, αυτές οι συνθήκες; Τι έχουν τα κράτη για τα οποία κάνουν «ουρά» οι επενδυτές και έχουν κάνει τους πολίτες τους πλούσιους;

1. Σταθερό φορολογικό περιβάλλον
Για να μπορείς να φτιάξεις ένα business plan. Για να ξέρεις τι συμφέρει και τι όχι. Υπάρχει αυτό στην Ελλάδα; Ούτε για πλάκα! Σε έναν χρόνο εκδίδονται 1.000 νόμοι και εγκύκλιοι για φορολογικά θέματα. Το τι ισχύει σήμερα δεν το ξέρουν ούτε οι «αρμόδιοι». Οι κυβερνήσεις αυτοσχεδιάζουν και πάνε από γκάφα σε γκάφα. Θα έβαζες τα λεφτά σου σε μια χώρα που κάθε πρωί ο υπουργός σκέφτεται «πόσα μου λείπουν και τι καινούργιο φόρο να σκαρφιστώ»; Γιατί να το κάνει ο επενδυτής;

2. Σταθερό νομικό περιβάλλον
Ηρθε ο ομογενής από την Αυστραλία στη Ρόδο, με 400 εκατομμύρια επένδυση. Ολα νόμιμα, όλα με τη στρόγγυλη σφραγίδα. Ξεκινάει να πληρώνει και ξαφνικά ο Μπαλτάς του βγάζει όλη την έκταση αρχαιολογικό χώρο! 10.000 στρέμματα! Ηρθε ο άλλος από τον Καναδά με τα υδροπλάνα, του φάγαν τα λεφτά στις άδειες και τελικά τον έδιωξαν γιατί δεν μπόρεσαν να αποφασίσουν τι είναι, διάολε, αυτό το υδροπλάνο: πλεούμενο ή πετούμενο; Θα υπάγεται στο λιμεναρχείο ή στην ΥΠΑ; Θα συνεργαζόσουν με κάποιον που σήμερα υπογράφει και αύριο αναιρεί; Γιατί να το κάνει ο επενδυτής;

3. Καθορισμένες χρήσεις γης



Το θέμα δεν «πουλάει» στα ΜΜΕ και δεν το ακούς συχνά. Αλλά είναι από τα βασικότερα: να ξέρεις πού μπορείς να φτιάξεις τι. Σπίτι, ξενοδοχείο, βιοτεχνία, βιομηχανία, βουστάσιο. Στην Ελλάδα δεν ξέρεις. Και δεν ξέρει κανένας! Οι δημόσιες υπηρεσίες «πλακώνονται» μεταξύ τους αν η έκταση είναι δασική ή όχι, αν έχει αρχαία ή όχι, αν αρμόδιο είναι το α ή το β υπουργείο. Και περιμένεις την άδεια, και περνάν τα χρόνια, και αλλάζουν οι υπάλληλοι και οι κυβερνήσεις, και ξανά μανά απ’ την αρχή. Μπορεί να έχεις πάρει μέχρι και Προεδρικό Διάταγμα, να έχεις κάνεις τη μισή επένδυση και μετά από 15 χρόνια το ΣτΕ να σου τη βγάλει… κατεδαφιστέα, όπως έγινε με το Πάρκο Τεχνολογίας στην Πάρνηθα. Θα ρίσκαρες την περιουσία σου σε μια χώρα που δεν ξέρει τι της γίνεται; Γιατί να το κάνει ο επενδυτής;

4. Χαμηλή φορολογία
Τα γειτονικά κράτη έχουν φόρο από 10% έως 12,5%. Μαζοχιστής είναι ο επενδυτής να έρθει να τον γδάρουν οι κρατιστές με προκαταβολές 100% και εισφορές αλληλεγγύης και τέλος επιτηδεύματος και ΕΝΦΙΑ και ΕΦΚΑ και ειδικό... καρανικόσημο για να βγουν οι μισθοί των παρατρεχάμενων; Εσύ θα ξεκινούσες να δουλεύεις σαν σκλάβος και να μη σου μένει τίποτε; Γιατί να το κάνει ο επενδυτής;

5. Τάξη και ασφάλεια
Τάξη θα πει να στέλνεις το εμπόρευμα με τρένο και να μην το μπλοκάρουν στην Ειδομένη. Να το στέλνεις με πλοίο και να μην το εμποδίζουν οι ΠΑΜΕτζήδες. Να το στέλνεις με φορτηγό και να μην πέσει στον μπλόκο των αγροτών. Να μην το αφήσουν να σαπίσει οι απεργοί τελωνειακοί, να μην κάψουν τα μηχανήματά σου οι μπαχαλάκηδες, να μη σου σπάσουν τη βιτρίνα οι Ρουβίκωνες. Εσύ θα άνοιγες μαγαζί στα Εξάρχεια; Γιατί να το κάνει ο επενδυτής που βλέπει όλη τη χώρα σαν Εξάρχεια;

6. Εξάλειψη γραφειοκρατίας
25 χρόνια πάλεψε με τα κύματα του Δημοσίου ο καπετάν Βασίλης Κωνσταντακόπουλος για να φτιάξει το «Costa Navarino». Και πάλι καλά, όταν για μια ταβέρνα θες άπειρες ώρες στα γκισέ, στοίβες από χαρτιά που πρέπει να μαζέψεις και ένα σκασμό λεφτά σε παράβολα και γρηγορόσημα. Σε άλλα κράτη μπορείς να ξεκινήσεις επιχείρηση ηλεκτρονικά, από το κινητό σου. Εχει κάνει τάμα ο επενδυτής να ξεροσταλιάζει στην ουρά του μητρώου ή να περιμένει, με όλα έτοιμα και τα έξοδα να τρέχουν, τον έλεγχο που θα έρθει έπειτα από 10 μήνες;

7. Γρήγορη απονομή Δικαιοσύνης
Δεν χρειάζεται να έχεις παρανομήσει. Ολο και κάποιος θα βρεθεί που θα σε βάλει στο μάτι. Οικολόγος, ακτιβιστής, εκβιαστής ή απλώς στραβόξυλο. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει προ-δικαστής, όπως στην Αγγλία, που να πει «η μήνυση δεν στέκει και μπαίνει στο αρχείο». Στέκει-δεν στέκει, θα φτάσει στο δικαστήριο. Υπολόγισε να τραβιέσαι καμιά εικοσαριά χρόνια, χώρια τα έξοδα. Λες ο επενδυτής να μην το ξέρει;

8. Τράπεζες σε λειτουργία
Ενας Βέλγος δανείζεται εύκολα με επιτόκιο 3%. Ενας Έλληνας, αν καταφέρει και δανειστεί, πληρώνει 8%. Ηδη έχει μειονέκτημα. Πώς θα το καλύψει; Πώς θα τρέξει κάποιος στον στίβο της επιχειρηματικότητας με τη σιδερένια μπάλα στα πόδια που του βάζουν τα capital controls και ένα τραπεζικό σύστημα που τα «κόκκινα» δάνεια το έχουν φέρει σε κατάσταση ζόμπι;

9. Ελευθερία στην αγορά εργασίας
Κανένας επιχειρηματίας δεν θέλει να απολύει. Αν όμως η δουλειά έχει πέσει 50% ή και 90%, μπορείς να κρατάς το ίδιο προσωπικό; Οταν η κυβέρνηση για να το παίξει φιλεργατική σού λέει «απαγορεύονται οι απολύσεις», τι θα συμβεί; Θα πνιγείς στα χρέη, θα σε τρέχουν στα δικαστήρια και τελικά και εσύ θα καταστραφείς και οι «εργαζόμενοι» δεν θα εισπράξουν μία. Απαγορεύοντας τις απολύσεις, μπλοκάρουν τις προσλήψεις! Εσύ θα άνοιγες ένα μαγαζί, αν το κράτος καθόριζε πόσους εργαζομένους πρέπει να πληρώνεις, έχεις-δεν έχεις έσοδα; Γιατί να το κάνει ο επενδυτής;

10. Διευκόλυνση της καινοτομίας
Καινοτομία είναι να κάνεις κάτι που δεν έχει γίνει μέχρι τώρα ή να το κάνεις με τρόπο που δεν έχει γίνει μέχρι τώρα. Στην Ελλάδα κάθε επάγγελμα πρέπει να έχει ΚΑΔ με περιγραφές που έχουν γραφτεί εδώ και 20 χρόνια. Κάθε καινοτομία είναι παράνομη. Δεν ξέρουν ούτε πού να την κατατάξουν. Ασε που θα ξεσηκωθούν οι ταξιτζήδες γιατί το Uber τούς τρώει πελατεία και οι ξενοδόχοι γιατί το Airbnb τούς κόβει διανυκτερεύσεις. Τα σοβαρά κράτη λειτουργούν με τον κανόνα: πέντε πράγματα απαγορεύονται, όλα τα άλλα επιτρέπονται. Η Ελλάδα με τον ανάποδο: πέντε πράγματα επιτρέπονται, όλα τα άλλα απαγορεύονται. Πάει έτσι μπροστά καμιά οικονομία;

Θα βγούμε λοιπόν από το μνημόνιο εάν εφαρμόσουμε τα παραπάνω. Για κάποια θα χρειαστούμε κάνα δυο χρόνια, για κάποια άλλα 6 μήνες και άλλα θα μπορούσαν να εφαρμοστούν χτες. Αν τα είχαμε κάνει το 2009, σήμερα θα πετούσαμε, όπως η Ιρλανδία. Οσο αργούμε, τόσο χειρότερα. Αλλά πρέπει να τα κάνουμε με τη σωστή σειρά. Ποτέ ανάποδα.

*Προέδρου του κόμματος Δημιουργία Ξανά! και περιφερειακού συμβούλου Αττικής
 ΠΗΓΗ

Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

Η δεξιά σε χρόνο ενεστώτα..

Για ακόμα μια φορά ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπερασπίστηκε την οικονομική πολιτική Καραμανλή, ενορχηστρωμένος ακούσια ή εκούσια με το γενικότερο κλίμα αθώωσης της πενταετίας 2004-2009 για την κρίση. Έρχεται από καιρό σε καιρό στην επικαιρότητα ένα τέτοιο κύμα ιστορικής στρεψοδικίας και οιονεί δικαίωσης της περιόδου Καραμανλή, με άγνωστες τις πηγές προέλευσης- άλλοτε μιλούν για σχέδια δολοφονίας του πρώην Πρωθυπουργού (που όμως δεν τεκμηριώνονται), τώρα για υπόθεση συνωμοσίας στις φωτιές της Πελοποννήσου (που όμως δεν αποδεικνύεται), πάντα για απουσία ευθυνών της διακυβέρνησής του για την κρίση (που όμως δεν προκύπτει). Το επιχείρημα του νυν προέδρου της ΝΔ είναι ότι ο Κώστας Καραμανλής είπε την αλήθεια στο λαό και του ζήτησε να κάνει θυσίες.
 
Αλήθεια, πότε ακριβώς είπε την αλήθεια; Το 2008 που έζωνε θανάσιμος κίνδυνος τις οικονομίες της Δύσης λόγω της κατάρρευσης της Lehman Brothers και το επιτελείο μας διαβεβαίωνε ότι η ελληνική οικονομία είναι θωρακισμένη λόγω της συνετής πολιτικής Αλογοσκούφη; Το 2009 όταν με την ανοχή Barroso - Almunia (ενόψει εκλογών) μας καθησύχαζαν ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα είναι μονοψήφιο ενώ το είχαν εκτινάξει στο 15,8 του ΑΕΠ; Λοιπόν, όντως είπαν κάποια στιγμή μια (μισή) αλήθεια. Τις τελευταίες μέρες της προεκλογικής περιόδου, όταν η επερχόμενη ήττα του πρωθυπουργού ήταν σίγουρη, απλώς μας πληροφόρησαν εμμέσως ότι είχαν ρίξει το σκάφος στα βράχια. Αυτή η αλήθεια ήταν ο επιθανάτιος ρόγχος μιας ξέγνοιαστης χώρας και όντως την ξεστόμισε (φεύγοντας) ο πιο ξέγνοιαστος Πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης. Υπάρχουν κάποιοι που αναρωτιούνται ποιόν ευνοεί η αναζωπύρωση της συζήτησης - ακούγεται καταρχάς εύλογο. Όμως καμία συζήτηση που αναζητεί την αλήθεια δεν είναι άσκοπη - η αλήθεια είναι αυτοσκοπός. Εγώ θα ρώταγα ποιον βλάπτει η διεξαγωγή της. Κι επειδή καλύπτει μόνιμα ένα πέπλο ομίχλης τα χρόνια πριν το '10  όταν ψάχνουμε τις γενεσιουργές αιτίες της κρίσης, για λόγους πολιτικής δικαιοσύνης αλλά κυρίως για λόγους εθνικής αυτογνωσίας η συζήτηση πρέπει να γίνει αναλυτικά.
 
Ο διάδοχός του Κώστα Καραμανλή προφανώς έκανε λάθη αλλά οδηγούσε ένα σκάφος που είχε τρύπες στα ύφαλα με ευθύνη του προκατόχου του. Και είναι αλήθεια ότι το σκαρί ναυάγησε στα χέρια του αλλά είναι άδικο το κρίμα να πέφτει μόνο στο λαιμό του. Καλλιεργήθηκε από πολλούς αυτή η εκδοχή της πραγματικότητας γιατί ήταν βολική για το τωρινό σύστημα και αυτό φάνηκε καθαρά όταν άρχισαν να ξεφυτρώνουν διάφορα σημαίνοντα πρόσωπα της διακυβέρνησης του '09 πάνω στις καρέκλες του '15. Τότε που χτίστηκαν οι νέες συμμαχίες με κοινό τόπο το ανάθεμα σε όλους τους άλλους πλην των αριστεροδεξιών φίλων.
 
Δεν γνωρίζω αν βολεύει και τον κ. Μητσοτάκη αυτή η εκδοχή ή κάνει τα ξινά-γλυκά για να μη διαταράξει την εσωκομματική ηρεμία, αλλά είναι σίγουρο ότι ο κομφορμισμός της σιωπηλής παραγραφής ευθυνών δεν ωφελεί σε βάθος χρόνου ούτε το δικό του κόμμα. Γιατί και για τα κόμματα είναι ζωτική συνθήκη η αυτογνωσία. Η οποία, προκειμένου για τη ΝΔ, θα έπρεπε να περιλαμβάνει ένα ακόμα κεφάλαιο πλην της επίμαχης πενταετίας. Την αντιπολιτευτική διετία Σαμαρά. Ήταν τότε που το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχτιζε μαζί με τα αντισυστημικά κόμματα αντιμνημονιακό μέτωπο και στην ουσία εκπαίδευσε ένα μεγάλο κομμάτι των συντηρητικών ψηφοφόρων στην ολοσχερή άρνηση της πραγματικότητας, στον εθελοτυφλισμό και την αναζήτηση εύκολων λύσεων. Η λαϊκιστική στάση του κ. Σαμαρά στην περίοδο '10-'12 συνέβαλε τα μέγιστα στην αποσυσπείρωση των φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων της κοινωνίας και φυσικά στη δημιουργία των ΑΝΕΛ.
 
Σε όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης μιλούσαμε πάντα σε υψηλούς τόνους και σε ενεστώτα χρόνο άρα μοιραία ο στόχος ήταν κάθε φορά εκείνος που κυβερνούσε. Αυτό μας εμπόδισε να δούμε ξεκάθαρα και νηφάλια τη μεγάλη εικόνα. Και για αυτό λίγο έχουν αναδειχθεί οι τεράστιες ευθύνες της Ν.Δ. τόσο στη δημιουργία της κρίσης όσο και στην αντιμετώπισή της τα πρώτα χρόνια, πριν γίνει αυτή εξουσία. Και δεν φαίνεται ο κ. Μητσοτάκης να έχει ποτέ ασχοληθεί με την αναγνώριση και απόδοση αυτών των ευθυνών - μιλάει βολικά και εκείνος σε ενεστώτα χρόνο και θάβει την κομματική αυτοκριτική κάτω από τη λαίλαπα ΣΥΡΙΖΑ.
 
Της Λίνας Παπαδάκη

ΤΡΙΠΥΛΗ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ Ν. ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

Γεωγραφικά – Δημογραφικά στοιχεία

Η ΔΕ Τριπύλης βρίσκεται στα ανατολικά του Δήμου. Έχει έκταση 69 τ.χλμ, είναι η μικρότερη σε έκταση Δημοτική Ενότητα του Δήμου, η λιγότερο πυκνοκατοικημένη και χαρακτηρίζεται ως ορεινή. Η ΔΕ Τριπύλης έχει πληθυσμό 354 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Κατά την απογραφή του 2001 είχε πληθυσμό 493 κατοίκους, παρουσιάζει δηλαδή μείωση κατά 7,90%. Εμφανίζει τη μικρότερη πληθυσμιακή πυκνότητα από τις ΔΕ. Ο δείκτης εξάρτησης είναι 1,05 και ο δομικός δείκτης αντικατάστασης είναι 0,40 (ο μικρότερος δείκτης από τον αντίστοιχο των άλλων ΔΕ του Δήμου).
 

β. Λοιπά στοιχεία

Η Βουνοζωσμένη Τριπύλη με τα δέκα (10) Τριπυλοχώρια της είναι μια από τις έξι (6) Δημοτικές ενότητες του Δήμου Τριφυλίας. Πρόκειται για ένα υψίπεδο 400μ. περίπου συνολικής έκτασης 69.970 στρ. ζωσμένο από το όρος Αιγάλεω και τα Κοντοβούνια που το διατρέχει καταμεσής ο Αρκαδικός Ποταμός. Ομηρικά λεγόταν ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΕΝΤΑΣ. Ο επισκέπτης μπορεί να χαρεί το ξεχωριστό χρώμα κάθε χωριού που είναι πνιγμένα στο πράσινο. Μπορεί να περπατήσει στα πανέμορφα δάση της εκεί που κάποτε ο Βασιλιάς ΝΕΣΤΩΡΑΣ προμηθευόταν τη ξυλεία του. Μπαίνοντας ο επισκέπτης από τη πρώτη πύλη στο Ελληνικό δίπλα στη Μουριατάδα μπορεί να δει το Θολωτό τάφο της ΑΜΦΙΓΕΝΕΙΑΣ και στη συνέχεια ημικυκλικά τα Τριπυλιοχώρια : ΔΑΡΑ - ΡΟΔΙΑ – ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟ – ΚΛΩΝΙ – ΑΣΟΥΤΑΙΝΑ – ΛΥΚΟΥΔΕΣΙ – ΤΡΙΠΥΛΑ – ΛΑΤΖΟΥΝΑΤΟ – ΚΑΛΟΓΕΡΕΣΙ – ΣΕΛΛΑ. Χαρακτηριστικό γνώρισμα της Τριπύλης τα πέτρινα γεφύρια της, το δίτοξο πέτρινο γεφύρι στον Αρκαδικό ποταμό ( Σελλέϊκο Ποτάμι ), το μονότοξο πέτρινο γεφύρι που ενώνει τις δύο ρούγες στο Σελλά , το μονότοξο πέτρινο γεφύρι στο Καλογερέσι στις πηγές του Αρκαδικού ποταμού.
 
Ξεχωριστή θέση στο χώρο που δεσπόζει της περιοχής είναι το Κάστρο ΣΑΝ ΦΛΑΟΥΡΟ στο ΛΑΝΤΖΟΥΝΑΤΟ όπου και δεύτερη πύλη .
Επίσης ιδιαίτερη θέση στο χώρο έχει το Δημοτικό Σχολείο στο ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟ αφ ενός αρχιτεκτονικά και αφ ετέρου ιστορικά γιατί χτίστηκε επί Κυβερνήτη Καποδίστρια. Το Λαογραφικό Μουσείο Τριπύλης στο Σελλά έχει δημιουργηθεί με πολύ – πολύ μεράκι και ο επισκέπτης απαραίτητα πρέπει να το επισκεφτεί καθώς, επίσης, το Παραδοσιακό Λιοτρίβι στο ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟ. Εκεί όμως που ο επισκέπτης θα σταθεί με ευλάβεια και θα μείνει άφωνος είναι η μονή του ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΗΤΑ στο Σελλά. Πρόκειται για ένα Βυζαντινό Ναό χτισμένο σε υψόμετρο 800μ. περίπου το 1892. Ξεχωρίζει αφενός ως Αρχιτεκτόνημα αφετέρου ως δασικό περιβάλλον. Το φαράγγι ανάμεσα στο ΔΑΡΑ και στο ΚΡΙΤΣΙ του Αρκαδικού Ποταμού θεωρείται το Ελληνικό GRAND CANYON και προσφέρεται για πολύ τολμηρούς. Το πλήθος πηγών της Τριπύλης είναι κάτι το πολύ ξεχωριστό.
 
Ενδεικτικά σημειώνουμε τους Κανάλους στο ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟ. Τέλος η μοναδικότητα του Αρκαδικού Ποταμού ώθησε τους φίλους του να δημιουργήσουν το “ΠΑΡΚΟ ΤΡΙΠΥΛΗΣ” 200μ. πάνω από τη γέφυρα του Σελλά. Ο χώρος είναι σε χρήση του Κοινωνικού συνόλου και ο επισκέπτης μπορεί να περπατήσει στα απίθανα παραποτάμια μονοπάτια του πάρκου να χαρεί την απίθανη ομορφιά μέσα από την ατελείωτη βιοποικιλότητα να γνωρίσει τη ζωή στο ποτάμι, να κολυμπήσει στη λίμνη του νερόμυλου και να απολαύσει το φαγητό της αρεσκείας του στο κιόσκι του πάρκου κάνοντας ελεύθερα χρήση του ΜΠΑΡΜΠΕΚΙΟΥ πάντα με σεβασμό στο χώρο.
 

Στη Δ.Ε Τριπύλης περιλαμβάνονται οι εξής 7 Κοινότητες με τους οικισμούς και συνοικισμούς τους:

1) Τ.Κ Ραπτοπούλου
- Το Ραπτόπουλο
- Η Παλαιά Βρυση
2) Τ.Κ Καλογερεσίου - Το Καλογερέσι
3) Τ.Κ Λατζουνάτου - Το Λατζουνάτο
4) Τ.Κ Λυπουδεσίου
- Το Λυκουδέσι
- Το Κλώνι
5) Τ.Κ Ροδιάς
- Η Ροδία
- Ο Δάρας
6) Τ.Κ Σελλά
- Ο Σελλάς
- Το Άνυδρο
7) Δ.Κ Τριπύλης - Η Τριπύλη
 
1) Τ.Κ ΡΑΦΤΟΠΟΥΛΟΥ = ΚΑΡΥΟΠΟΥΛΑ:
Είναι χτισμένο στην πλαγιά του βουνού, ανάμεσα στα χωριά Ροδιά (Λεντεκάδα) και Λυκουδέσι σε υψόμετρο 550μ. Δυο ρέματα χωρίζουν το χωριό σε γειτονιές, το «Ξερολάγκαδο» και τα «Κανάλια». Η παράδοση αναφέρει ότι οι πρώτοι του κάτοικοι ήρθαν από το χωριό Αγορέλιτσα της Μεσσηνίας. Το παλιό του όνομα (κατά την παράδοση) ήταν Καρυοπούλα. Την ονομασία αυτή, διατήρησε μέχρι το 1959, όπου και  μετονομάστηκε σε Ραπτόπουλο (από το Ράπτης και όχι Ράφτης). Ο κόσμος όμως, το ξέρει Ραφτόπουλο: «Είμαι από το Ραφτόπουλο». «Πάμε στο Ραφτόπουλο» κλπ. Δύο εκκλησίες έχει το Ραφτόπουλο. Η μια είναι των Αγίων Αναργύρων (Κοσμά και Δαμιανού). Χτίστηκε γύρω στα 1880 με πρώτο εφημέριο τον ιερομόναχο Ευγένιο Καρυώτη ο οποίος μετακλήθηκε από το Μοναστήρι της Σκαφιδιάς της Ηλείας. Η άλλη, η παλαιότερη, είναι η εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Έχει κτιστεί το έτος 1418 με πελεκητή πέτρα. Σε ένα πέτρινο ερμάρι βρέθηκαν οστά ανθρώπου, αγνώστων στοιχείων, προφανώς αυτού που την έχτισε ή την υπηρέτησε για χρόνια. Το τέμπλο της εκκλησίας είναι ξυλόγλυπτο, μεγάλης αξίας, και φυλάσσεται στο γυναικωνίτη της, με εντολή της υπηρεσίας βυζαντινών αρχαιοτήτων.
 

2) T.K KΑΛΟΓΕΡΕΣΙOY:

Το Καλογερέσι, είναι το ακρινό χωριό της Δ.Ε. Τριπύλης . Είναι χτισμένο, από πολύ παλιά, σε υψόμετρο 600 μέτρων περίπου. Είναι το πιο μακρινό χωριό από την Κυπαρισσία, γι αυτό είναι κάπως απομονωμένο. Ο πληθυσμός του χωριού, δεν ξεπέρασε ποτέ τις 50 οικογένειες. Είναι παραγωγικό χωριό από γεωργικής πλευράς, κτηνοτροφικό και ντυμένο με χαμόκλαδα, πουρνάρια και άλλα δέντρα. Ο δρόμος που ανηφορίζει από το Σελλά, περνάει από το Λεσοβίτι (Άνυδρο) και καταλήγει στο Καλογερέσι. Ο ίδιος δρόμος αν τον συνεχίσεις περνάει από τα χωριά Χρυσότοπος (Χρύσοβα), Ρευματιά (Λούμι), Κεφαλληνού, Ζερμπίσια και καταλήγει στο κεφαλοχώρι Μελιγαλάς κι από εκεί στην Καλαμάτα. Το Καλογερέσι, μετά την κατάργηση του τέως Δήμου Τριπύλης, που έγινε το 1912, απετέλεσε κοινή Κοινότητα, μαζί με το χωριό Τριπύλα. Στα 1919, το χωριό Τριπύλα προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Λυκουδεσίου και στα 1933 το Καλογερέσι αναγνωρίστηκε σαν ξεχωριστή Κοινότητα. Πίσω από τις σκεπασμένες με θάμνους βουνοκορφές του είναι τα χωριά της πρώην επαρχίας Μεσσήνης. Σήμερα το Καλογερέσι έχει πληθυσμός 32 κατοίκων.
 

3) T.K ΛΑΤΖΟΥΝΑΤΟΥ:

4) T.K ΛΥΚΟΥΔΕΣΙOY = ΧΡΥΣΙΚΟ:

Το Λυκουδέσι, βρίσκεται στο άνω ακραίο μέρος της Δ.Ε. Τριπύλης , στα όρια των παλιών επαρχιών Τριφυλίας και Μεσσήνης, ανάμεσα στα χωριά Ραφτόπουλο και Τριπύλα, σε υψόμετρο 600 μέτρων. Για την ονομασία του χωριού η παράδοση λέει ότι ένας χωρικός πήγε στο δάσος για ξύλα. Εκεί δέχτηκε την επίθεση ενός λύκου αλλά αυτός κατάφερε να τον δέσει με την τριχιά που είχε μαζί του. Και από το δέσιμο αυτό του λύκου, πήρε και το χωριό την ονομασία του. Μια άλλη εκδοχή, λέει πάλι ότι κάποτε υπήρχε ένας νερόμυλος κάτω στο ποτάμι και η δέση του αυλακιού που βρισκόταν κοντά στην μεγάλη βρύση του χωριού, ανήκε σε κάποιον που το παρατσούκλι του ήταν Λύκος. Η τοποθεσία λεγόταν «του Λύκου η δέση» και έτσι από εκεί πήρε και το χωριό την ονομασία Λυκουδέσι. Το χωριό κατοικούσαν κτηνοτρόφοι οι οποίοι σιγά – σιγά όμως το εγκατέλειψαν και σήμερα έχει 27 κατοίκους.
 
ΚΛΩΝΙ.
Βαδίζοντας από το Ραφτόπουλο στο ανατολικό τμήμα της περιφέρειας της κυκλικής κοιλάδας της Τριπύλης, σε υψόμετρο 520 μέτρων, συναντάει κανείς το συνοικισμό του Κλωνί. Στην άκρη του δρόμου η μικρή εκκλησία του, αφιερωμένη στον Προφήτη Ηλία και δεξιότερα τα λιγοστά σπίτια του συνοικισμού, ύστερα το δάσος με τα άγρια δέντρα και τους θάμνους που δασώνουν την περιοχή. Το 1912 το χωριό δεν μπορούσε να κάνει τη δική του κοινότητα και έτσι μαζί με την Ασούτενα προσχώρησαν στην κοινότητα.
 

5) T.K ΡΟΔΙΑΣ = ΛΕΝΤΕΚΑΔΑ:

Ένα ακόμα χωριό του παλιού Δήμου Τριπύλης και Κοινότητας Τριπύλης , είναι και η Ροδιά, χτισμένη ανάμεσα στα χωριά Ντάρα και Ραφτόπουλο και γύρω του τα βουνά Βιγλατούρι, Ασφακίδια, Φανερή, Ψυχρό και Λούστρα. Παλιά λεγόταν Λεντεκάδα μέχρι το 1956 όπου μετονομάστηκε σε Ροδιά. Οι ντόπιοι όμως, προτιμούν να χρησιμοποιούν την παλιά ονομασία του χωριού. Η Λεντεκάδα, έγινε ξεχωριστή Κοινότητα στα 1912, αφού αποσπάστηκε από τον μέχρι τότε Δήμο Τριπύλης, που τον αποτελούσαν όλα τα γύρω χωριά. Στην αρχή, την Κοινότητα αποτέλεσαν τα χωριά Λεντεκάδα και το γειτονικό Δάρα (Ντάρα). Στη συνέχεια όμως στην Κοινότητα ανήκε και η Άνω Λεντεκάδα (Αγία Τριάδα) μέχρι που έσβησε σαν χωριό. Το χωριό αναφέρεται στην απογραφή των Ενετών του έτους 1689, όπου είχε 76 κατοίκους. Κατά την απογραφή του 1700, το χωριό είχε 140 κατοίκους. και με την απογραφή του 2011, η Ροδιά μέτρησε μόνο 58 κατοίκους.
 

ΔΑΡΑΣ = ΝΤΑΡΑ:

Ένα από τα παλιά και ιστορικά χωριά της Τριφυλίας είναι και το Δάρα ή Ντάρα όπως το λένε οι Ντόπιοι. Μέχρι πρότινος ήταν ένας μικρός οικισμός της πρώην κοινότητας Τριπύλης. Ακολουθώντας την διαδρομή Κυπαρισσία, Βρύσες, Μουριατάδα, «Ελληνικό», βρίσκεσαι στην είσοδο του λεκανοπεδίου της Τριπύλης. Μετά περνάς από την τοποθεσία που λέγεται «Νταρόλογγος» και διασχίζοντάς τον φτάνεις στη θέση «Διόδια», όπου υπάρχει μια διακλάδωση. Ένα από τα παλιά και ιστορικά χωριά της Τριφυλίας είναι και το Δάρα ή Ντάρα, όπως το λένε οι Ντόπιοι. Σήμερα είναι ένας μικρός οικισμός της κοινότητας Τριπύλης. Ακολουθώντας την διαδρομή Κυπαρισσία, Βρύσες, Μουριατάδα, «Ελληνικό», βρίσκεσαι στην είσοδο του λεκανοπεδίου της Τριπύλης. Το χωριό Ντάρα είχε 25 οικογένειες περίπου και οι κάτοικοι ήταν σχεδόν όλοι γεωργοί και κτηνοτρόφοι. Διότι όλα τα χωριά της Τριπύλης είναι γεωργικά και κτηνοτροφικά. Κατά την απογραφή του 2011 έχει 20 κατοίκους.
 

6) T.K ΣΕΛΛΑ (o):

O Σελλάς είναι χωριό. Συνδέεται οδικώς με την Κυπαρισσία, το Δώριο και την Καλαμάτα. Χτιστηκε τον 13ο αιωνα και βρίσκεται σε υψόμετρο 500 μέτρων σε πράσινο περιβάλλον με ελιές αμπέλια και υγιεινό κλίμα. Η ίδρυση του λαογραφικού μουσείου του οικισμού και τα εγκαίνεια του τον Αύγουστο του 2006 ήταν ένα σημαντικό γεγονός για το χωριό και την ευρύτερη περιοχή της Τριφυλλίας. Το χωριό Σελλά, βρίσκεται στη νοτιοδυτική Πελοπόννησο, στην επαρχία Τριφυλίας του Νομού Μεσσηνίας, στην Κοινότητα Τριπύλης. Στα 1912, οι τότε Δήμοι διαλύθηκαν κι έγιναν οι Κοινότητες. Το Σελλά έκανε τη δική του, μαζί με το γειτονικό Λεσοβίτι (Άνυδρο), η οποία λειτούργησε μέχρι το 1998, όπου οι μικρές Κοινότητες καταργήθηκαν, σύμφωνα με το σχέδιο «Καποδίστριας», με το οποίο κι έγιναν οι νέοι Δήμοι και οι Κοινότητες. Από το 1998 λοιπόν, το Σελλά ανήκει στη νέα διευρυμένη Κοινότητα Τριπύλης και λέγεται Δημοτικό Διαμέρισμα Σελλά. Το χωριό Σελλά, βρίσκεται περίπου στο κέντρο του λεκανοπεδίου του παλιού Δήμου Τριπύλης και νυν Κοινότητας Τριπύλης.
 
Το Σελλά, είναι μια περιοχή με θρύλους και ιστορία, όπως όλη η Τριφυλία. Η Ελληνικότητά του, όσο κι αν δοκιμάστηκε κατά καιρούς, άντεξε στο καμίνι της ιστορίας, έτσι όπως αντέχει ο χρυσός στη φωτιά. Η ύπαρξη του χωριού, τοποθετείται στα βάθη των αιώνων. O τόπος είναι εύφορος και κατάλληλος για κτηνοτροφία. Το κλίμα είναι υγιεινότατο και το νερό ονομαστό. Οι κάτοικοί του, ασχολούνταν κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Το χωριό Σελλά, με την μορφή που το ξέρουμε σήμερα, χτίστηκε γύρω στα 1350 με 1400. Κατά την παράδοση, το χωριό Σελλά οφείλει την ονομασία του, στο παρακάτω περιστατικό: Λέγεται ότι ο Τούρκος αγάς του χωριού Βαρυμπόπι, κάλεσε σε σύσκεψη τους αγάδες των γύρω χωριών. Φαίνεται πως θα ήταν ο ανώτερος στην περιοχή. Οι αγάδες πήγαν εκεί και στη συζήτηση που επακολούθησε, ο αγάς τους ρώτησε για τα εισοδήματα των χωριών τους. Τα προϊόντα του αγά του σημερινού χωριού Σελλά, που λεγόταν Καραλής, ήταν διπλάσια απ’ αυτά των άλλων. Και τότε ο αγάς φαίνεται πως του είπε: «Μωρ’ εσένα σου αξίζει να πάρεις μια σέλλα και να γυρίζεις μ’ ένα σελλωμένο άλογο». Κι από τότε ο Καραλής, σέλλωσε το άλογό του, και γύριζε στην περιοχή. Κι όλοι έλεγαν: «Πάμε στου «σελλά» το χωριό». Το όνομά του, ο Καραλής, το έδωσε στ’ αλώνια, ανατολικά του χωριού, κοντά στο σημερινό υδραγωγείο, δίπλα από το ερειπωμένο σπίτι του Κανασουλέα - «στ’ αλώνια του Καραλή» - όπου οι Σελλαίοι αλώνιζαν πριν από αρκετά χρόνια τα γεννήματά τους. Μια άλλη εκδοχή είναι ότι η ονομασία Σελλά, προήλθε από το ποτάμι του νερόμυλου, που στον χάρτη αναφέρεται ως ποταμός Σελλάς. Τούτο όμως δεν φαίνεται να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Διότι από πουθενά δεν προκύπτει ότι το χωριό λεγόταν «ο Σελλάς» (Δημόσια έγγραφα, ιστορικές μαρτυρίες, αφηγήσεις παλαιοτέρων κλπ.). Αντίθετα, υπάρχουν πλείστες καταγραφές, που αναφέρουν το χωριό ως «το Σελλά» με ένα ή με δύο λάμδα, που είναι και το σωστό. Μια ακόμα εκδοχή είναι ότι η ονομασία του χωριού προήλθε από τη Σλαβική λέξη Σελλό, που στα Σλαβικά σημαίνει χωριό. Και ότι η ονομασία δόθηκε από τους Σλάβους στο χωριό, κατά την κάθοδο των Σλάβων στην Πελοπόννησο, στα 760 μ.Χ. περίπου, που σημαίνει πως το Σελλά είναι ακόμα πιο παλιό απ’ ότι νομίζεται. Και τέλος, μια ακόμα εκδοχή είναι ότι η ονομασία προέρχεται από την τοποθεσία Σιλέζα ή Σελέζα (και Σουλιέζα), που στα Αρβανίτικα σημαίνει μεγάλο χωριό, κεφαλοχώρι. Την τοποθεσία Σουλιέζα, (όπως λεγότανε παλιά η σημερινή Σιλέζα), προφανώς την έδωσαν Αλβανόφωνοι, όταν ήρθαν στο χωριό προερχόμενοι από την Ήπειρο, τα παλιά εκείνα χρόνια.
 

ΑΝΥΔΡΟ = ΛΕΣΟΒΙΤΙ:

Στο δρόμο που πηγαίνει από το Σελλά προς το Καλογερέσι, συναντάμε το μικρό οικισμό Άνυδρο ή Λεσοβίτι. Κάποτε ήταν και αυτό ένα από τα μικρά χωριά του τόπου μας. Σήμερα όμως, έχει λίγα σπίτια. Δεν υπήρξε άλλωστε ποτέ μεγάλο χωριό. Το χωριουδάκι αυτό αποτελούνταν από καμιά δεκαριά οικογένειες. Ήταν λίγοι, αλλά λίγο σκληροί. Δεν είχαν αγαθές σχέσεις ο ένας με τον άλλον, παρά μόνο προστριβές .
 

7) Δ.Κ ΤΡΙΠΥΛΑΣ = ΜΥΤΥΛΑ:

Το χωριό Τριπύλα, (που για κάποιο χρονικό διάστημα λεγόταν και Μυτύλα) είναι ένα όμορφο χωριό . Το χωριό, βρίσκεται σε υψόμετρο 420 μέτρων, ανάμεσα στα χωριά Λαντζουνάτου και Λυκουδέσι, κάτω από το βουνό Μπούρα, που δεσπόζει στα νοτιοανατολικά της Τριπύλης και σήμερα έχει 34 κατοίκους. Ιστορικά η Τριπύλη, από τα αρχαία ακόμα χρόνια, παρακολούθησε την ιστορία της υπόλοιπης Τριφυλίας και ιδιαίτερα της Κυπαρισσίας (Αρκαδιάς), που η ιστορία της υπήρξε μακραίωνη και πολυκύμαντη. Ο αρχαιολογικός χώρος του «Ελληνικού», κοντά στο χωριό Μουριατάδα, παρά τις καταστροφές, που προξένησαν τα συναπαντήματα των καιρών και ο πανδαμάτορας χρόνος, μιλάει εύγλωττα για την αρχαιολογική του ομορφιά.Έτσι, όλος ο χώρος της Τριπύλης, ακολούθησε την πορεία της αρχαίας πόλης Αμφιγένεια (το «Ελληνικό» ταυτίζεται με την πόλη αυτή).
Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, τα χωριά της Τριπύλης, ήταν κάπως μακριά από την πρωτεύουσα και ορεινά καθώς ήταν απολάμβαναν κάποια σχετική ελευθερία. Οι κοτζαμπάσηδες όμως, καμιά φορά, ήταν πιο σκληροί από τους κατακτητές, γι αυτό πολλοί αναγκάζονταν να πάρουν τα βουνά. Η Τριφυλία, στα χρόνια της σκλαβιάς, έβγαλε «γερά» ντουφέκια, που όταν δινόταν η ευκαιρία χτυπούσαν τον τύραννο. Κατά τη δεύτερη Τουρκοκρατία (1715-1770), οι Τούρκοι χώρισαν τη Μεσσηνία σε 9 βιλαέτια. Έτσι το Βιλαέτι της Αρκαδιάς είχε στους κόλπους του την περιοχή της Κυπαρισσίας, την περιοχή της Ζούρτσας (σημερινή Φιγαλία), την περιοχή των Σουλιμοχωρίων και την περιοχή των Κοντοβουνίων. Σ’ αυτήν ανήκαν τα περισσότερα Τριπυλοχώρια.

Πηγή:
http://www.dimostrifylias.gr/dimos/dimotikes-enotites/koinotita-tripylis

Κυβέρνηση εθνικής ενότητας: Είναι η λύση ;

"....Σχολιασμός-προβληματισμός απο τον Διανέλο Γεωργούδη, μέλος της Εθνικής Επιτροπής της "Δημιουργία, ξανά!"..."
 
 
 
Βλέπω με λύπη πολλούς απογοητευμένους συμπολίτες να εκφράζουν την γνώμη ότι “δεν υπάρχει σωτηρία”. Κατά την προσωπική μου γνώμη η καλύτερη λύση για να βγούμε από το συνεχιζόμενο φιάσκο είναι η πρόταση του Λεβέντη. Την οποία παρατηρώ ότι στελέχη της ΝΔ συχνά διαστρεβλώνουν στον δημόσιο διάλογο. Ο Λεβέντης *δεν* προτείνει κυβέρνηση εθνικής ενότητας με την έννοια μιας κυβέρνησης συνεργασίας διάφορων κομμάτων είτε τώρα είτε μετά από εκλογές (που συνεπάγεται πολλούς πολιτικούς γύρω από την σούπα να βάζουν την κουτάλα). Αυτό που προτείνει είναι μια κυβέρνηση τεχνοκρατών με στήριξη όλων των φιλοευρωπαϊκών κομμάτων, δηλ. με την ψήφο εμπιστοσύνης 267 βουλευτών της σημερινής βουλής. Και αυτή η κυβέρνηση τεχνοκρατών να έχει την εντολή να βγάλει την Ελλάδα από την κρίση (το οποίο συνεπάγεται να βάλει την οικονομία σε τροχιά ανάπτυξης). Και να το επιτύχει με τον πιο δίκαιο τρόπο που μπορεί, προστατεύοντας ειδικά τους πιο αδύναμους.
Ένα πλεονέκτημα αυτής της λύσης είναι ότι η κυβέρνηση τεχνοκρατών θα έπαιρνε αποφάσεις χωρίς να υπολογίζει το πολιτικό κόστος και άρα με μόνο γνώμονα το καλό του τόπου. Ένα δεύτερο πλεονέκτημα είναι ότι κανένα από τα πολιτικά κόμματα που την υποστηρίζουν θα πλήρωνε μεγαλύτερο πολιτικό κόστος από το διπλανό του. Ένα τρίτο πλεονέκτημα είναι ότι εξ' ορισμού θα κυβερνούσαν άξια άτομα που γνωρίζουν τι πρέπει να γίνει και πώς μπορεί να γίνει. Που επειδή θα έκαναν το σωστό με δίκαιο τρόπο θα μπορούσαν καλύτερα να εξηγήσουν στην κοινωνία τον λόγο των αποφάσεών τους. Ένα τέταρτο πλεονέκτημα είναι ότι μια τέτοια κυβέρνηση άμεσα θα έδινε το καλύτερο δυνατό μήνυμα στις αγορές, αλλά θα ενέπνεε μεγάλη εμπιστοσύνη στους εταίρους διευκολύνοντας σημαντικά τις διαπραγματεύσεις.
Ως λύση δεν είναι κάτι το πρωτάκουστο. Είναι η λύση που επέλεξε η Ιταλία με την κυβέρνηση Monti. Και δεν είναι αντιδημοκρατική. Στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία την εξουσία την έχουν οι βουλευτές που είναι οι αντιπρόσωποι του λαού, και αυτοί ορίζουν την κυβέρνηση του τόπου. Είναι μια απολύτως εφικτή διέξοδος αν υπήρχε η πολιτική βούληση κυρίως εκ μέρους των Μητσοτάκη και Τσίπρα. Οι οποίοι πρέπει να ευελπιστούμε ότι θα δούνε ότι αυτή η λύση είναι όχι μόνο η καλύτερη για την χώρα αλλά και η καλύτερη για τα κόμματα που ηγούνται.
Όσο για εκλογές ας περιμένουμε μέχρι το 2019. Δεν βλέπω γιατί τόση βιασύνη, ή μάλλον μου φαίνεται ότι έχει νόημα να βιάζονται μόνο αυτοί που προσβλέπουν σε κομματικό βόλεμα.
Παρεμπιπτόντως αναφέρω τον Λεβέντη απλώς διότι συμφωνώ με την πρότασή του. Την ίδια πρόταση έχω καταθέσει δημόσια από από τις αρχές του 2015 και εγώ, δηλ. ίσως πριν από αυτόν. Ούτως ή άλλως το θέμα δεν είναι η πατρότητα της ιδέας αλλά αν είναι η σωστή.
 
- απο τον Διανέλο Γεωργούδη, μέλος της Εθνικής Επιτροπής της "Δημιουργία, ξανά!"