Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο δράστης της παρακμής και της χρεοκοπίας...!!!


Ο  - ΚΡΑΤΙΣΜΟΣ-  ο άκρατος και με αμετροέπεια κρατισμός, που εφάρμοσαν όλες οι κυβερνήσεις  στην Ελλάδα, πλην κάποιον φωτεινών εξαιρέσεων και αναλαμπών, οι οποίες ξεθώριασαν γρηγορότερα και από μια αναλαμπή,  ξέρει μονάχα πώς να ξοδεύει τον πλούτο και όχι πώς να τον παράγει ! Για προστιθέμενη αξία στην κοινωνία και την χώρα,  ούτε λόγος να γίνεται, καθώς αυτή όπως πάντα έτσι και τώρα στοχεύει στις συντεχνίες και την κομματική πελατεία !


Το δυστύχημα είναι ότι στην Ελλάδα όλα σχεδόν τα κόμματα διέπονται λίγο έως πολύ από κρατικίστικες ιδεοληψίες και λογικές, ασχέτως ου ότι λένε δημοσία για πολιτική κατανάλωση. Εκ του αποτελέσματος στα χρόνια των παχιών αγελάδων ( όταν έβρεχε κοινοτικά χρήματα και επιδοτήσεις για εκσυγχρονισμό της οικονομίας κλπ), φρόντιζαν επιμελώς για την κατασπατάληση των πόρων  της χώρας χωρίς μέτρο , όριο και  στρατηγική και το δυστύχημα ήταν ότι δάνειζαν την χώρα σαν να μην υπάρχει αύριο. Το αποτέλεσμα αυτών των πεπραγμένων ήταν  από την μια να ανθίσει  η διαφθορά, η ανομία και παράλληλα να ανδρωθούν επικίνδυνα ριζώνοντας ως πάγια νοοτροπία και από την άλλη η πραγματική οικονομία να έχει πάρει την κατιούσα και παράλληλα να επιταχύνεται η καθίζηση από τη διείσδυση προϊόντων και επιχειρήσεων ελέω της άκρατης και άνευ ορίων παγκοσμιοποίησης, οδηγώντας στην πλήρη αποβιομηχανοποίηση  της χώρας με τραγικούς συνοδοιπόρους πολλούς από τον ιδιωτικό τομέα, οι οποίοι άδραξαν την ευκαιρία του στροβιλισμού για ιδίων όφελος και μόνο..


Στην συνέχεια, η χώρα μπήκε γυμνή, φτωχή και απροετοίμαστη σ’ ένα σκληρό μη ανταγωνιστικό νόμισμα με αντάλλαγμα τα χαμηλά επιτόκια και τη συνέχιση των πακέτων στήριξης οδηγώντας στο «πικ» το πάρτι κατανάλωσης, εξαιτίας του απεριόριστου δανεικού πλούτου, που θεώρησε ότι ήταν δικός του, μέχρι να ανακαλύψει με τον χειρότερο τρόπο, ότι ο βασιλιάς δεν ήταν μόνο γυμνός, αλλά  ήταν και μεγάλος ψεύτης.


 Τα τελευταία χρόνια των μνημονίων και της πλήρης καθίζησης που βιώνει η χώρα,  οι κρατιστές συνεχίζουν να εναλλάσσονται στη διαχείριση εν μέσω της κρίσης,  αλλά χωρίς αποτέλεσμα, καθώς λεφτά δεν υπάρχουν για να κάνουν το παιχνίδι που ήξεραν και εκπαιδεύτηκαν  χρόνια τώρα. Οι κρατιστές  καλούνται να έχουν ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, έτσι να πληρώνουμε και τα τοκοχρεολύσια του δυσθεώρητου χρέους που συσσώρευσαν στις πλάτες της χώρας και το κάνουν με την εύκολη πεπατημένη για αυτούς, μέσω υπερβολικών φόρων και  σκληρής ύφεσης, με ατελείωτα μέτρα εσωτερικής υποτίμησης. Το τραγικό είναι ότι πάντα το κάνουν  με την υπόσχεση ότι ΘΑ αλλάξει η χώρα και ΘΑ γίνουμε επιτέλους ένα σωστό κράτος! Με το αποτυχημένο δυστυχώς πολιτικό σύστημα τα πρώτα λεφτά που συγκεντρώνουν στο ταμείο, τα κάνουν παροχές, μία στους ένστολους μ’ια στους συνταξιούχους, αφού στοχεύουν πάντα την  κομματική τους πελατεία.



Το περίεργο είναι ότι το 2012 έλεγαν ( PSI κλπ) ότι έβαλαν πάτο στο βαρέλι και θα άρχιζε η ανάκαμψη, το ίδιο έγινε και το 2014 και παρότι βγήκαμε όπως βγήκαμε στις αγορές και ήμασταν σύμφωνα πάντα με τις δηλώσεις της τότε συγκυβέρνησης λίγο πριν την απογείωση  και την έξοδο της οικονομίας από την κρίση, και τώρα, υποτίθεται ότι είμαστε έτοιμοι να βγούμε στον αφρό μετά τα βραχυπρόθεσμα μέτρα διευθετήσιμη του χρέους, για ακόμα φορά  στράβωσαν τα πράγματα…

Ως εκ τούτου, το πρόβλημα μας είναι άκρως πολιτικό!  Δεν είναι ούτε κομματικό ούτε οικονομικό ούτε οτιδήποτε άλλο αναφορικά με τον  πυρήνα..

.
Τις εποχές που έβρεχε χρήματα από την ΕΕ πήγαιναν όλα καλά  φαινομενικά...τώρα δεν υπάρχουν και κοιτάζουν να φάνε τις σάρκες σε κάθε τι ιδιωτικό  που υπάρχει, έτσι ώστε να διασωθούν. Το ιδιωτικό μη εξυπηρετήσουμο χρέος το 2009 ήταν πέριξ των10 δις και  τώρα ανέρχεται στα 230 δις,  με 500 χιλιάδες νέους μορφωμένους και τους ποιο παραγωγικούς για την χώρα να έχουν φύγει και να προσφέρουν σε άλλες χώρες τις γνώσεις και την ενέργεια τους. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις εξαφανίζονται η μια μετά την άλλη, οι συνταξιούχοι ανέρχονται στα 3 εκ και το δημόσιο να απορροφά πάνω από  70% του Νet GDP, η γραφειοκρατία, η παντελής έλλειψη παραγωγικής βάσης,  οι τράπεζες παραμένουν  εξαθλιωμένες, ρακένδυτες και με τις καταθέσεις να έχουν κάνει φτερά ,  και τόσα άλλα ..!!


Στην περίπτωση που αξιοποιούσαμε επενδυτικά, ορθολογικά και σωστά τα ευρωπαϊκά κονδύλια των πακέτων και του δανεισμού και όχι στο να διοχετεύαμε στην άμετρη κατανάλωση για να ικανοποιήσουν ημέτερους  πελατείας για χτίσιμο κομματικής θέσης, ΔΕΝ θα συνέτρεχε κανένας λόγος, ούτε να χρεοκοπήσουμε, ούτε να μειώσουμε μισθούς και να μπούμε στον φαύλο κύκλο της εσωτερικής υποτίμησης, της ύφεσης, της ανεργίας, της υπερφορολόγησης και του αποπληθωρισμού. Ας βάλουμε σε αυτό το σημείο και την ευθύνη που έχουν και οι πολίτες, όλοι εμείς, που παρασυρόμενοι από τον άκρατο καταναλωτισμό, δανειζόμασταν από τις τράπεζες ( και αυτές μας επέτρεπαν, ένα άλλο μείζον θέμα και αυτό) για να ικανοποιήσουμε όχι ζωτικές ανάγκες, αλλά επίπλαστες, χωρίς όμως να βλέπουμε αν μακροπρόθεσμα θα μπορούσαμε να  αποπληρώσουμε.


Ίσως οι κρατιστές  να τα κατάφερναν για λίγο καιρό ακόμα, εάν και εφόσον δεν υπήρχαν τόσα χρέη, που συσσώρευσαν στην πλάτη της χώρας για χρόνια, μεταφέροντας ότι ακόμα αντέχουν οι πλάτες του ιδιωτικού τομέα, αλλά  πλέον πλέει τα λοίσθια ! Είναι ο  καιρός που  θα υποστούν την νομοτέλεια των πραγμάτων  που ακούσει στο όνομα της  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΌΤΗΤΑΣ.


Η Ελλάδα συνεχίζει  να βρίσκεται σε τροχιά θανάτου το οποίο και λίαν συντόμως θα κορυφωθεί…. Είναι προφανές ότι η Ελλάδα δεν θέλει την δραχμή και ορθώς, ελλείψει εθνικής παραγωγής, αλλά όπως φαίνεται ούτε το ευρώ θέλει την Ελλάδα…



 
Το δυστύχημα είναι ότι στην Ελλάδα όλα σχεδόν τα κόμματα διέπονται λίγο έως πολύ από κρατικίστικες ιδεοληψίες και λογικές, ασχέτως ου ότι λένε δημοσία για πολιτική κατανάλωση. Εκ του αποτελέσματος στα χρόνια των παχιών αγελάδων ( όταν έβρεχε κοινοτικά χρήματα και επιδοτήσεις για εκσυγχρονισμό της οικονομίας κλπ), φρόντιζαν επιμελώς για την κατασπατάληση των πόρων  της χώρας χωρίς μέτρο , όριο και  στρατηγική και το δυστύχημα ήταν ότι δάνειζαν την χώρα σαν να μην υπάρχει αύριο. Το αποτέλεσμα αυτών των πεπραγμένων ήταν  από την μια να ανθίσει  η διαφθορά, η ανομία και παράλληλα να ανδρωθούν επικίνδυνα ριζώνοντας ως πάγια νοοτροπία και από την άλλη η πραγματική οικονομία να έχει πάρει την κατιούσα και παράλληλα να επιταχύνεται η καθίζηση από τη διείσδυση προϊόντων και επιχειρήσεων ελέω της άκρατης και άνευ ορίων παγκοσμιοποίησης, οδηγώντας στην πλήρη αποβιομηχανοποίηση  της χώρας με τραγικούς συνοδοιπόρους πολλούς από τον ιδιωτικό τομέα, οι οποίοι άδραξαν την ευκαιρία του στροβιλισμού για ιδίων όφελος και μόνο..
Στην συνέχεια, η χώρα μπήκε γυμνή, φτωχή και απροετοίμαστη σ’ ένα σκληρό μη ανταγωνιστικό νόμισμα με αντάλλαγμα τα χαμηλά επιτόκια και τη συνέχιση των πακέτων στήριξης οδηγώντας στο «πικ» το πάρτι κατανάλωσης, εξαιτίας του απεριόριστου δανεικού πλούτου, που θεώρησε ότι ήταν δικός του, μέχρι να ανακαλύψει με τον χειρότερο τρόπο, ότι ο βασιλιάς δεν ήταν μόνο γυμνός, αλλά  ήταν και μεγάλος ψεύτης.
Τα τελευταία χρόνια των μνημονίων και της πλήρης καθίζησης που βιώνει η χώρα,  οι κρατιστές συνεχίζουν να εναλλάσσονται στη διαχείριση εν μέσω της κρίσης,  αλλά χωρίς αποτέλεσμα, καθώς λεφτά δεν υπάρχουν για να κάνουν το παιχνίδι που ήξεραν και εκπαιδεύτηκαν  χρόνια τώρα. Οι κρατιστές  καλούνται να έχουν ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, έτσι να πληρώνουμε και τα τοκοχρεολύσια του δυσθεώρητου χρέους που συσσώρευσαν στις πλάτες της χώρας και το κάνουν με την εύκολη πεπατημένη για αυτούς, μέσω υπερβολικών φόρων και  σκληρής ύφεσης, με ατελείωτα μέτρα εσωτερικής υποτίμησης. Το τραγικό είναι ότι πάντα το κάνουν  με την υπόσχεση ότι ΘΑ αλλάξει η χώρα και ΘΑ γίνουμε επιτέλους ένα σωστό κράτος! Με το αποτυχημένο δυστυχώς πολιτικό σύστημα τα πρώτα λεφτά που συγκεντρώνουν στο ταμείο, τα κάνουν παροχές, μία στους ένστολους μ’ια στους συνταξιούχους, αφού στοχεύουν πάντα την  κομματική τους πελατεία.
Το περίεργο είναι ότι το 2012 έλεγαν ( PSI κλπ) ότι έβαλαν πάτο στο βαρέλι και θα άρχιζε η ανάκαμψη, το ίδιο έγινε και το 2014 και παρότι βγήκαμε όπως βγήκαμε στις αγορές και ήμασταν σύμφωνα πάντα με τις δηλώσεις της τότε συγκυβέρνησης λίγο πριν την απογείωση  και την έξοδο της οικονομίας από την κρίση, και τώρα, υποτίθεται ότι είμαστε έτοιμοι να βγούμε στον αφρό μετά τα βραχυπρόθεσμα μέτρα διευθετήσιμη του χρέους, για ακόμα φορά  στράβωσαν τα πράγματα…
 Ως εκ τούτου, το πρόβλημα μας είναι άκρως πολιτικό!  Δεν είναι ούτε ούτε οικονομικό ούτε οτιδήποτε άλλο αναφορικά με τον  πυρήνα..
.Τις εποχές που έβρεχε χρήματα από την ΕΕ πήγαιναν όλα καλά  φαινομενικά...τώρα δεν υπάρχουν και κοιτάζουν να φάνε τις σάρκες σε κάθε τι ιδιωτικό  που υπάρχει, έτσι ώστε να διασωθούν. Το ιδιωτικό μη εξυπηρετήσουμο χρέος το 2009 ήταν πέριξ των10 δις και  τώρα ανέρχεται στα 230 δις,  με 500 χιλιάδες νέους μορφωμένους και τους ποιο παραγωγικούς για την χώρα να έχουν φύγει και να προσφέρουν σε άλλες χώρες τις γνώσεις και την ενέργεια τους. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις εξαφανίζονται η μια μετά την άλλη, οι συνταξιούχοι ανέρχονται στα 3 εκ και το δημόσιο να απορροφά πάνω από  70% του Νet GDP, η γραφειοκρατία, η παντελής έλλειψη παραγωγικής βάσης,  οι τράπεζες παραμένουν  εξαθλιωμένες, ρακένδυτες και με τις καταθέσεις να έχουν κάνει φτερά ,  και τόσα άλλα ..!!
Στην περίπτωση που αξιοποιούσαμε επενδυτικά, ορθολογικά και σωστά τα ευρωπαϊκά κονδύλια των πακέτων και του δανεισμού και όχι στο να διοχετεύαμε στην άμετρη κατανάλωση για να ικανοποιήσουν ημέτερους  πελατείας για χτίσιμο κομματικής θέσης, ΔΕΝ θα συνέτρεχε κανένας λόγος, ούτε να χρεοκοπήσουμε, ούτε να μειώσουμε μισθούς και να μπούμε στον φαύλο κύκλο της εσωτερικής υποτίμησης, της ύφεσης, της ανεργίας, της υπερφορολόγησης και του αποπληθωρισμού. Ας βάλουμε σε αυτό το σημείο και την ευθύνη που έχουν και οι πολίτες, όλοι εμείς, που παρασυρόμενοι από τον άκρατο καταναλωτισμό, δανειζόμασταν από τις τράπεζες ( και αυτές μας επέτρεπαν, ένα άλλο μείζον θέμα και αυτό) για να ικανοποιήσουμε όχι ζωτικές ανάγκες, αλλά επίπλαστες, χωρίς όμως να βλέπουμε αν μακροπρόθεσμα θα μπορούσαμε να  αποπληρώσουμε.
 Ίσως οι κρατιστές  να τα κατάφερναν για λίγο καιρό ακόμα, εάν και εφόσον δεν υπήρχαν τόσα χρέη, που συσσώρευσαν στην πλάτη της χώρας για χρόνια, μεταφέροντας ότι ακόμα αντέχουν οι πλάτες του ιδιωτικού τομέα, αλλά  πλέον πλέει τα λοίσθια ! Είναι ο  καιρός που  θα υποστούν την νομοτέλεια των πραγμάτων  που ακούσει στο όνομα της  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΌΤΗΤΑΣ.
 Η Ελλάδα συνεχίζει  να βρίσκεται σε τροχιά θανάτου το οποίο και λίαν συντόμως θα κορυφωθεί…. Είναι προφανές ότι η Ελλάδα δεν θέλει την δραχμή και ορθώς, ελλείψει εθνικής παραγωγής, αλλά όπως φαίνεται ούτε το ευρώ θέλει την Ελλάδα…
 Η μόνη ελπίδα πριν την αυτοχειρία είναι το πολιτικό σύστημα να συναινέσει  και να στηρίξουν σε μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, η οποία θα δουλέψει πάνω σε ένα εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας σε λογικές που θα έχουν σχέση με το παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον και αυτών που επιβάλλονται από τις συνθήκες, ώστε μια χώρα να παραμένει ανταγωνιστική μέσα σε αυτό και δη της ευρωπαϊκής προοπτικής. Ταυτόχρονα με αυτό η ΕΕ να κάνει αυτό που πρέπει αναφορικά με το χρέος, το ποσοστό πλεονάσματος και την παροχή οικονομικής βοήθειας μέσω QE αλλά και ενός επιπλέον επενδυτικού πακέτου εκκίνησης της οικονομίας.…… Εάν δεν συμβούν όλα αυτά τα χειρότερα είναι εμπρός… τα παραμύθια ΤΕΛΟΣ, γιατί πλέον όλα έχουν το « Δράκο» τους! !

Το δυστύχημα είναι ότι στην Ελλάδα όλα σχεδόν τα κόμματα διέπονται λίγο έως πολύ από κρατικίστικες ιδεοληψίες και λογικές, ασχέτως ου ότι λένε δημοσία για πολιτική κατανάλωση. Εκ του αποτελέσματος στα χρόνια των παχιών αγελάδων ( όταν έβρεχε κοινοτικά χρήματα και επιδοτήσεις για εκσυγχρονισμό της οικονομίας κλπ), φρόντιζαν επιμελώς για την κατασπατάληση των πόρων  της χώρας χωρίς μέτρο , όριο και  στρατηγική και το δυστύχημα ήταν ότι δάνειζαν την χώρα σαν να μην υπάρχει αύριο. Το αποτέλεσμα αυτών των πεπραγμένων ήταν  από την μια να ανθίσει  η διαφθορά, η ανομία και παράλληλα να ανδρωθούν επικίνδυνα ριζώνοντας ως πάγια νοοτροπία και από την άλλη η πραγματική οικονομία να έχει πάρει την κατιούσα και παράλληλα να επιταχύνεται η καθίζηση από τη διείσδυση προϊόντων και επιχειρήσεων ελέω της άκρατης και άνευ ορίων παγκοσμιοποίησης, οδηγώντας στην πλήρη αποβιομηχανοποίηση  της χώρας με τραγικούς συνοδοιπόρους πολλούς από τον ιδιωτικό τομέα, οι οποίοι άδραξαν την ευκαιρία του στροβιλισμού για ιδίων όφελος και μόνο..
Στην συνέχεια, η χώρα μπήκε γυμνή, φτωχή και απροετοίμαστη σ’ ένα σκληρό μη ανταγωνιστικό νόμισμα με αντάλλαγμα τα χαμηλά επιτόκια και τη συνέχιση των πακέτων στήριξης οδηγώντας στο «πικ» το πάρτι κατανάλωσης, εξαιτίας του απεριόριστου δανεικού πλούτου, που θεώρησε ότι ήταν δικός του, μέχρι να ανακαλύψει με τον χειρότερο τρόπο, ότι ο βασιλιάς δεν ήταν μόνο γυμνός, αλλά  ήταν και μεγάλος ψεύτης.
Τα τελευταία χρόνια των μνημονίων και της πλήρης καθίζησης που βιώνει η χώρα,  οι κρατιστές συνεχίζουν να εναλλάσσονται στη διαχείριση εν μέσω της κρίσης,  αλλά χωρίς αποτέλεσμα, καθώς λεφτά δεν υπάρχουν για να κάνουν το παιχνίδι που ήξεραν και εκπαιδεύτηκαν  χρόνια τώρα. Οι κρατιστές  καλούνται να έχουν ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, έτσι να πληρώνουμε και τα τοκοχρεολύσια του δυσθεώρητου χρέους που συσσώρευσαν στις πλάτες της χώρας και το κάνουν με την εύκολη πεπατημένη για αυτούς, μέσω υπερβολικών φόρων και  σκληρής ύφεσης, με ατελείωτα μέτρα εσωτερικής υποτίμησης. Το τραγικό είναι ότι πάντα το κάνουν  με την υπόσχεση ότι ΘΑ αλλάξει η χώρα και ΘΑ γίνουμε επιτέλους ένα σωστό κράτος! Με το αποτυχημένο δυστυχώς πολιτικό σύστημα τα πρώτα λεφτά που συγκεντρώνουν στο ταμείο, τα κάνουν παροχές, μία στους ένστολους μ’ια στους συνταξιούχους, αφού στοχεύουν πάντα την  κομματική τους πελατεία.
Το περίεργο είναι ότι το 2012 έλεγαν ( PSI κλπ) ότι έβαλαν πάτο στο βαρέλι και θα άρχιζε η ανάκαμψη, το ίδιο έγινε και το 2014 και παρότι βγήκαμε όπως βγήκαμε στις αγορές και ήμασταν σύμφωνα πάντα με τις δηλώσεις της τότε συγκυβέρνησης λίγο πριν την απογείωση  και την έξοδο της οικονομίας από την κρίση, και τώρα, υποτίθεται ότι είμαστε έτοιμοι να βγούμε στον αφρό μετά τα βραχυπρόθεσμα μέτρα διευθετήσιμη του χρέους, για ακόμα φορά  στράβωσαν τα πράγματα…
Ως εκ τούτου, το πρόβλημα μας είναι άκρως πολιτικό!  Δεν είναι ούτε κομματικό ούτε οικονομικό ούτε οτιδήποτε άλλο αναφορικά με τον  πυρήνα..
.
Τις εποχές που έβρεχε χρήματα από την ΕΕ πήγαιναν όλα καλά  φαινομενικά...τώρα δεν υπάρχουν και κοιτάζουν να φάνε τις σάρκες σε κάθε τι ιδιωτικό  που υπάρχει, έτσι ώστε να διασωθούν. Το ιδιωτικό μη εξυπηρετήσουμο χρέος το 2009 ήταν πέριξ των10 δις και  τώρα ανέρχεται στα 230 δις,  με 500 χιλιάδες νέους μορφωμένους και τους ποιο παραγωγικούς για την χώρα να έχουν φύγει και να προσφέρουν σε άλλες χώρες τις γνώσεις και την ενέργεια τους. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις εξαφανίζονται η μια μετά την άλλη, οι συνταξιούχοι ανέρχονται στα 3 εκ και το δημόσιο να απορροφά πάνω από  70% του Νet GDP, η γραφειοκρατία, η παντελής έλλειψη παραγωγικής βάσης,  οι τράπεζες παραμένουν  εξαθλιωμένες, ρακένδυτες και με τις καταθέσεις να έχουν κάνει φτερά ,  και τόσα άλλα ..!!
Στην περίπτωση που αξιοποιούσαμε επενδυτικά, ορθολογικά και σωστά τα ευρωπαϊκά κονδύλια των πακέτων και του δανεισμού και όχι στο να διοχετεύαμε στην άμετρη κατανάλωση για να ικανοποιήσουν ημέτερους  πελατείας για χτίσιμο κομματικής θέσης, ΔΕΝ θα συνέτρεχε κανένας λόγος, ούτε να χρεοκοπήσουμε, ούτε να μειώσουμε μισθούς και να μπούμε στον φαύλο κύκλο της εσωτερικής υποτίμησης, της ύφεσης, της ανεργίας, της υπερφορολόγησης και του αποπληθωρισμού. Ας βάλουμε σε αυτό το σημείο και την ευθύνη που έχουν και οι πολίτες, όλοι εμείς, που παρασυρόμενοι από τον άκρατο καταναλωτισμό, δανειζόμασταν από τις τράπεζες ( και αυτές μας επέτρεπαν, ένα άλλο μείζον θέμα και αυτό) για να ικανοποιήσουμε όχι ζωτικές ανάγκες, αλλά επίπλαστες, χωρίς όμως να βλέπουμε αν μακροπρόθεσμα θα μπορούσαμε να  αποπληρώσουμε.
Ίσως οι κρατιστές  να τα κατάφερναν για λίγο καιρό ακόμα, εάν και εφόσον δεν υπήρχαν τόσα χρέη, που συσσώρευσαν στην πλάτη της χώρας για χρόνια, μεταφέροντας ότι ακόμα αντέχουν οι πλάτες του ιδιωτικού τομέα, αλλά  πλέον πλέει τα λοίσθια ! Είναι ο  καιρός που  θα υποστούν την νομοτέλεια των πραγμάτων  που ακούσει στο όνομα της  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΌΤΗΤΑΣ.
Η Ελλάδα συνεχίζει  να βρίσκεται σε τροχιά θανάτου το οποίο και λίαν συντόμως θα κορυφωθεί…. Είναι προφανές ότι η Ελλάδα δεν θέλει την δραχμή και ορθώς, ελλείψει εθνικής παραγωγής, αλλά όπως φαίνεται ούτε το ευρώ θέλει την Ελλάδα…
Η μόνη ελπίδα πριν την αυτοχειρία είναι το πολιτικό σύστημα να συναινέσει  και να στηρίξουν σε μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, η οποία θα δουλέψει πάνω σε ένα εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας σε λογικές που θα έχουν σχέση με το παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον και αυτών που επιβάλλονται από τις συνθήκες, ώστε μια χώρα να παραμένει ανταγωνιστική μέσα σε αυτό και δη της ευρωπαϊκής προοπτικής. Ταυτόχρονα με αυτό η ΕΕ να κάνει αυτό που πρέπει αναφορικά με το χρέος, το ποσοστό πλεονάσματος και την παροχή οικονομικής βοήθειας μέσω QE αλλά και ενός επιπλέον επενδυτικού πακέτου εκκίνησης της οικονομίας.…… Εάν δεν συμβούν όλα αυτά τα χειρότερα είναι εμπρός… τα παραμύθια ΤΕΛΟΣ, γιατί πλέον όλα έχουν το « Δράκο» τους! !
Η μόνη ελπίδα πριν την αυτοχειρία είναι το πολιτικό σύστημα να συναινέσει  και να στηρίξουν σε μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, η οποία θα δουλέψει πάνω σε ένα εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας σε λογικές που θα έχουν σχέση με το παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον και αυτών που επιβάλλονται από τις συνθήκες, ώστε μια χώρα να παραμένει ανταγωνιστική μέσα σε αυτό και δη της ευρωπαϊκής προοπτικής. Ταυτόχρονα με αυτό η ΕΕ να κάνει αυτό που πρέπει αναφορικά με το χρέος, το ποσοστό πλεονάσματος και την παροχή οικονομικής βοήθειας μέσω QE αλλά και ενός επιπλέον επενδυτικού πακέτου εκκίνησης της οικονομίας.…… Εάν δεν συμβούν όλα αυτά τα χειρότερα είναι εμπρός… τα παραμύθια ΤΕΛΟΣ, γιατί πλέον όλα έχουν το « Δράκο» τους! !


Το άρθρο έγραψε και  επιμελήθηκε ο Διαχειριστής του  Sella Messinias Blong News Nemesis- Περιοχή Τριπύλης.




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αντίστροφη μέτρηση για το κρίσιμο δημοψήφισμα στην Ιταλία - Όλα τα πιθανά σενάρια

Mε το tapering από την FED  του QE, περιμέναμε αντιστροφή της bullmarket  που ξεκίνησε το 2008, με  το Brexit μιλάγανε για τσουνάμι στις αγορές, με την  πιθανότητα εκλογής Τραμπ, καταιγίδες και θύελλες, με την επικείμενη αύξηση των επιτοκίων από την FED, selloff, καθώς ήδη η κεντρική τραπεζίτης των ΗΠΑ έχει προϊδεάσει  σήμερα τις αγορές, ότι σύντομα επίκειται αύξηση των επιτοκίων ( Πιθανά τον Δεκέμβριο, εξου και η ισοτιμία EUR/USD στο 1.05), καθώς επενδυτικά κεφάλαια εγκαταλείπουν την ευρωζώνη και ταξιδεύουν προς τις ΗΠΑ . Τίποτα από την καταστροφολογία δεν έχει γίνει ακόμα…. Δύσκολο να πει κανείς ποιος έχει δίκιο και άδικο σε αυτή την «φαρσοκωμωδία "      Τώρα μας προκύπτει το δημοψήφισμα στην Ιταλία και οι φόβοι και τα σενάρια έχουν πάρει φωτιά…. Περίπου 51 εκατ. Ιταλοί καλούνται σήμερα να ψηφίσουν για το συνταγματικό δημοψήφισμα. πιθανόν να γίνει πιθανόν να μην γίνει τίποτα… στην συνέχεια θα αναδειχτούν και άλλοι κίνδυνοι κλπ… και πολύ πιθανόν να προκύψει πρόβλημα καθώς Νομοτε…

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ " ΤΑ ΚΟΝΤΟΒΟΥΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 "

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΡΙΠΥΛΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ : ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΣΑΦΛΑΟΥΡΟ ΣΤΟ ΛΑΝΤΖΟΥΝΑΤΟ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ !

Ο Ελληνικός χώρος, σε άλλους καιρούς, σπάρθηκε από κάστρα, που στάθηκαν τα παρατηρητήρια των σημείων του ορίζοντα. Τα κάστρα, κρατούσαν όρθια την ψυχή τους και η πνοή τους απλωνόταν κυριαρχικά σε ψηλά βουνά, φωτεινές πεδιάδες και γλαυκές θάλασσες.Ένα από αυτά τα κάστρα, είναι και το Σαφλαούρο Τριφυλίας.Η ονομασία του είναι Ενετική. Προέρχεται από το San Flauro, που σημαίνει Άγιος Φλώρος. Βρίσκεται δίπλα στο χωριό Λαντζουνάτου, στην κορυφή του κωνικού βουνού Ψηλοπυργάκι, σε υψόμετρο 850 μέτρων. Γύρω του τα βουνά Μπούρα και Προφήτης Ηλίας και κάτω το ιστορικό «Αλώνι» από την εποχή της Τουρκοκρατίας, δίπλα στον Άη-Θανάση, που γιορτάζει το Μάη.
Το κάστρο, είναι ένα από τα πιο καλά οχυρωμένα των Κοντοβουνίων. Μικρό σε διαστάσεις, αλλά με θαυμάσια αρχιτεκτονική. Οι διαστάσεις του, ακολουθούν τη φυσική διαμόρφωση του εδάφους, με μεγαλύτερο μήκος τη βόρεια και τη νότια πλευρά, στην οποία βρισκόταν και η πύλη του.   Στις τέσσερις άκρες του, είναι 4 ψηλοί πύργοι, κούφιοι από μέσα που επικοινωνού…