Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2016

ΚΟΜΒΙΚΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΣΗΜΕΙΟ....

ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟΔΟΣΗΣ (Α.Ν.Ε.Μ.Ο.- ΑΚΙΝΗΤΑ,ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ,ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ,ΜΕΤΟΧΕΣ,ΟΜΟΛΟΓΑ) ΑΠΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΕΝΑΡΞΗΣ ΤΗΣ BULL MARKET ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ ΣΤΙΣ Η.Π.Α.
Oι παγκόσμιες χρηματοπιστωτικές αγορές, συνεχίζουν να βρίσκονται σε κρίσιμα κομβικά σημεία με τις αγορές μετοχών να βρίσκονται στο προσκήνιο. Οι αμερικανικοί δείκτες συνεχίζουν να καταγράφουν νέα υψηλά, με αποτέλεσμα να παρέχουν μια ανακλαστική στήριξη στους δείκτες παγκοσμίως. Ωστόσο, παραμένει η απόκλιση, που καταγράφεται μεταξύ των αμερικανικών χρηματιστηριακών δεικτών τόσο με τους ευρωπαϊκούς δείκτες, όσο και με τις αναδυόμενες αγορές. Οι υφιστάμενες σημαντικές μεταβολές που καταγράφονται, τόσο από τη μεγάλη πτώση του πετρελαίου, του χρυσού και των εμπορευμάτων , όσο και από τις γεωπολιτικές εντάσεις ενθεν και ενθεν, τη μεγάλη άνοδο του δολαρίου, την επικείμενη αύξηση των αμερικανικών επιτοκίων, αλλά και την επιβράδυνση του πληθωρισμού, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο εφησυχασμού, σχετικά με την διατήρηση της υφιστάμενης bull market, καθώς και τεχνο-στατιστικά οι πιθανότητες ολοκλήρωσης του υφιστάμενου πολυετούς χρόνο κύκλου στις χρηματιστηριακές αγορές, δίνουν ακόμα ένα αβαντάζ στην σημασία της επισήμανσης χρονικού κομβικού σημείου.


Το άρθρο επιμελήθηκε ο Διαχειριστής του  Sella Messinias Blong News Nemesis- Περιοχή Τριπύλης.

Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2016

Φαρισαίοι, υποκριταί....

O Πρωθυπουργός μας.... ο Alexis. που έσκιζε τα μνημόνια «ψέλλισε» στην κοινοβουλευτική του ομάδα, ότι εάν δεν κλείσει η β αξιολόγηση έτσι ώστε να ανοίξει το θέμα της διευθέτησης του δημοσίου χρέους και στην συνέχεια να μπει η χώρα στην ποσοτική χαλάρωση, δεν αποκλείει την περίπτωση να προσφύγει στις κάλπες… Από την άλλη η αντιπολίτευση δεν δείχνει και τόσο πρεμούρα σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ασχέτως εάν το ζητά με κάθε ευκαιρία.. Είναι προφανές ότι κανείς στην ουσία δεν θέλει εκλογές … πόσο μάλιστα οι πολίτες αυτής της χώρας οι οποίοι έχουν απαυδήσει τόσα χρόνια.
Η κυβέρνηση μετά από την μεγαλειώδη κυβίστηση στην πραγματικότητα και στον ρεαλισμό, καλά θα κάνει να κάνει να ασχοληθεί με την αποτελεσματική διακυβέρνηση της χώρας και να αφήσει τις παλινωδίες , που χρόνια έχει ριζωμένες στο DNA της.
Από την άλλη η αντιπολίτευση τόσο η ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ, λίγο  αυτοκριτική παραπάνω  δεν βλάπτει, καθώς δείχνουν αμετανόητοι και ίσως δεν εχουν συνειδητοποιήσει ή δεν θέλουν να το παραδεχθούν,  ότι  οι παθογένειες , οι στρεβλότητες,  αλλά και η κατάληξη της χώρας στις πολιτικές των μνημονίων, είναι οι βασικοί εκφραστές των αιτιών που οδήγησαν την χώρα στην υφιστάμενη περιπέτεια ….…. καθώς σαράντα χρόνια φρόντισαν επιμελώς για την πορεία προς την χρεωκοπία.. εφαρμοσμένες αμφότερα από τα δυο κόμματα πολιτικές  τις  οποίες και σε κάποια χρονικά διαστήματα μπορεί κανείς να τις χαρακτηρίσει και ανάλγητες......

Στην αυγή του νέου έτους 2017, για μια ακόμη φορά, η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο του τριγώνου του διαβόλου.
Από την μια η Γερμανία απαιτεί μεταρρυθμίσεις αλλά δεν θεωρεί το χρέος της Ελλάδος βασικό πρόβλημα, και από την άλλη το ΔΝΤ θέλει να επιλυθεί το χρέος, να μειωθεί το πρωτογενές πλεόνασμα και ζητάει πρόσθετα μέτρα και μεταρρυθμίσεις. Η Commission θέλει μεταρρυθμίσεις, θέλει το ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα και δίνει μια τμηματοποιημένη αναδιάρθρωση του χρέους. H Ελλάδα θέλει λύση στο χρέος, όμως δεν θέλει το ΔΝΤ, δεν θέλει νέα μέτρα και όλα αυτά μαζί πρέπει να συνδυαστούν.
Η κοινωνία η οικονομία κατά την δική μου άποψη περισσότερο την ενδιαφέρει το πολιτικό σύστημα να αμβλύνει τις αντιθέσεις και να τα βρουν πάνω σε ένα εθνικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης , μπας και μας πάρουν στα σοβαρά οι Ευρωπαίοι και πάμε παρακάτω ως χώρα και ως οικονομίααποφασίζοντας έστω και τώρα να πάρουμε τα πράγματα και τις εξελίξεις στα χέρια μας και να κάνουμε ότι χρειάζεται από την πλευρά μας άμεσα και χωρίς προστριβές και παλινωδίες  και όχι να τρέχουμε συνεχώς με τεράστιες χρονικές καθυστερήσεις πίσω από αυτά που συμφωνούμε με τους δανειστές ...


Το άρθρο επιμελήθηκε ο Διαχειριστής του  Sella Messinias Blong News Nemesis- Περιοχή Τριπύλης.




« ο καιρός γαρ εγγύς…»

Συνεχίζεται η μείωση μισθών και συντάξεων και η περαιτέρω φτωχοποίση των ελλήνων ( 3 στους 4 στα όρια της φτώχιας) και θα συνεχιστούν και με τα επιπρόσθετα μέτρα 2,7 δις φόρων για το 2017, αλλά και στο τέταρτο μνημόνιο που ετοιμάζουν για την χώρα το 2018…..Το ιδιωτικό μη εξυπηρετήσιμο χρέος στα 230 δις τεινει να φτάσει το δημόσιο χρέος, οταν το 2009 το μη εξηπηρετήσιμο ιδιωτικό χρέος ηταν στα 10δις... Οι επιχειρήσεις κλείνουν ή φεύγουν στο εξωτερικό όπως και πάνω από 500 χι...λ νέων παραγωγικών και μορφωμένων ανθρώπων… Οι μετανάστες στα νησιά και όχι μόνο αποτελούν μια βραδυφλεγή βόμβα σε συνδυασμό με την Τουρκία που βρυχάται επικίνδυνα…. Όλα κατ' απαίτηση του μνημονίου... το οποίο όλοι ψήφισαν στη Βουλή και για το οποίο το αρχηγός του Ποταμιού φώναζε να το φέρουν ότι και να γράφει... Και βρήκαν τον Alexis βολικό να τους τα περάσει όλα... Και τώρα φωνάζουν για τη σωτηρία μας
...

Το άρθρο επιμελήθηκε ο Διαχειριστής του  Sella Messinias Blong News Nemesis- Περιοχή Τριπύλης.

" Φαρισαίοι, υποκριταί.."

«Για να σαγηνεύσεις την Εκκλησία του Δήμου μιας ελληνικής πόλης, δώσε υποσχέσεις και θα τους έχεις με το μέρος σου. Μ’ αυτές χορταίνουν οι Έλληνες. Ανάμεσα σε λίγους Έλληνες θα βρεις εύκολα ένα Αλκιβιάδη (εννοείται επιπόλαιο και αλλοπρόσαλλο) που επάνω από την πατρίδα του βάζει το εγώ του, το ατομικό του συμφέρον.»,
Μενένιος Άπιος, Ρωμαίος Συγκλητικός, «Οξυρρύγχειοι Πάπυροι», Βιβλιοπωλείο της Εστίας β’ έκδ. 1970 σελ.243 έπ


Το άρθρο επιμελήθηκε ο Διαχειριστής του  Sella Messinias Blong News Nemesis- Περιοχή Τριπύλης.

" Ο καιρός γαρ εγγυς.... "

«Ποτέ ο Έλληνας δεν παραδέχεται την αξία του ομότεχνου του, αν δε του δοθεί η ευκαιρία, τον απαξιώνει. Δεν χαίρεται για τον έπαινο των άλλων, όμως επιχαίρει για τον ψόγο του άλλου ή των άλλων. Ο Έλληνας είναι εγωκεντρικός. Όταν δε ένας συμπολίτης του αναγνωρίζεται, αδιαφορεί με το σκεπτικό, ότι αφού δεν αναγνωρίζομαι εγώ, ας μείνει κι αυτός στην αφάνεια. Ακόμα και τους νεκρούς τους αφήνουν ατίμητους οι Έλληνες. Το μίσος για τους Έλληνες είναι ηδονισμός. Η συναδέλφωση στους Έλληνες γίνεται, όταν συμπίπτουν τα συμφέροντά τους.»,
Μενένιος Άπιος, Ρωμαίος Συγκλητικός, «Οξυρρύγχειοι Πάπυροι», Βιβλιοπωλείο της Εστίας β’ έκδ. 1970 σελ.243 έπ.



Το άρθρο επιμελήθηκε ο Διαχειριστής του  Sella Messinias Blong News Nemesis- Περιοχή Τριπύλης.


Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2016

Το δημοψήφισμα ως διαστροφή της Δημοκρατίας

Πόσο λογικό είναι να ψηφίζουν οι επιβάτες ενός αεροπλάνου για τους χειρισμούς που πρέπει να κάνει ο πιλότος εν μέσω καταιγίδας; Πόσο λογικό είναι να ψηφίζουν οι συγγενείς του ασθενή για το τι θα κάνει ο καρδιοχειρουργός την ώρα της επέμβασης;
Δημοκρατία δεν είναι να ρωτάς τον πολίτη για τα πάντα. Διότι είναι πολύ πιθανόν να μην ξέρει την απάντηση και να μην ξέρει ούτε πώς να τη βρει. Το τι θα συμβεί με την παραμονή ή την έξοδο μιας χώρας από την Ε.Ε. εξαρτάται από χιλιάδες παραμέτρους, οι περισσότερες από τις οποίες είναι εν εξελίξει. Άλλο πράγμα θα συμβεί αν φύγει η Βρετανία, άλλο αν φύγει η Ελλάδα, άλλο αν φύγει η Γερμανία. Δεν υπάρχει κανένας που να μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα την έκβαση του Α ή του Β σεναρίου. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι αν φύγει η Βρετανία, το πουλόβερ της Ε.Ε. θα αρχίσει να ξηλώνεται κι είναι θέμα χρόνου να μείνει ξεφτίδια. Αλλοι προβλέπουν ότι χωρίς την Βρετανία, η Ε.Ε. θα προχωρήσει ταχύτερα στην πολιτική της ενοποίηση και μετά από μία δεκαετία οι Βρετανοί θα παρακαλούν να ξαναμπούν. Υπάρχει και η τρίτη άποψη που λέει ότι είτε φύγουν είτε μείνουν οι Βρετανοί, η Ε.Ε. δεν πρόκειται να πάει παραπέρα γιατί τα κράτη δεν θα ξεπεράσουν το ταμπού της παραχώρησης εθνικής κυριαρχίας σε ένα ευρύτερο πολιτικό σχήμα. Ούτε η Γερμανία, ούτε η Γαλλία, θα δεχθούν να γίνουν επαρχίες των Ηνωμένων Πολιτειών Ευρώπης που μπορεί να εκλέξουν πρόεδρο ή να ορίσουν αρχιστράτηγο έναν Σλοβάκο ή έναν Έλληνα ή έναν Αλγερινό δεύτερης γενιάς ή ακόμα κι έναν μουσουλμάνο.
Αυτές όμως οι πιθανότητες δεν προέρχονται από παγιωμένα δεδομένα που τα φορτώνεις σε ένα πρόγραμμα κι αυτό σού δίνει το εξαγόμενο. Είναι όλα ρευστά και σε αλληλεπίδραση μεταξύ τους και μπορούν να επηρεαστούν από αστάθμητους διεθνείς παράγοντες που ούτε τους φανταζόμαστε. Ποιο λοιπόν το νόημα να ρωτάς την κυρά Μαριγούλα της Βρετανίας να αποφασίσει για το BREXIT ή το BREMAIN;
Κανένα. Ο μόνος λόγος είναι η ανυπαρξία πολιτικών που μπορούν να παίξουν τον ρόλο του έμπειρου πιλότου, να ξέρουν δηλαδή πού θέλουν να πάνε και πώς θα φτάσουν μέχρι εκεί. Και για να μην φανεί η ανεπάρκειά τους πετάνε το μπαλάκι στον λαό. Πόσο υγιής, όμως λειτουργία της δημοκρατίας είναι να ψηφίζεις για πράγματα που αγνοείς; Ας ρίξουμε μια ματιά στην πρόσφατη ευρωπαϊκή ιστορία.
Οι πρωτεργάτες της ευρωπαϊκής ιδέας είχαν στο μυαλό τους μια Ενωμένη Ομοσπονδιακή - τουλάχιστον - Ευρώπη. Η ιστορική διακήρυξη του Ρομπέρ Σουμάν είνα ξεκάθαρη: «Η παγκόσμια ειρήνη, έλεγε ο Γάλλος Υπουργός εξωτερικών, δεν μπορεί να διαφυλαχθεί αν δεν αναληφθούν δημιουργικές προσπάθειες ανάλογες των κινδύνων που την απειλούν.» Και συνέχιζε: «Η Ευρώπη δεν θα δημιουργηθεί με τη μία, ούτε σε ένα συνολικό σχέδιο: θα οικοδομηθεί μέσα από συγκεκριμένα επιτεύγματα που κατ΄αρχάς θα δημιουργήσουν μια πραγματική αλληλεγγύη.» Έτσι ξεκίνησε αυτό το όραμα. Με στόχο την ομοσπονδία. Κι η αλήθεια είναι ότι τα πρώτα βήματα έγιναν σχετικά γρήγορα. Μέχρι που φτάσαμε στο Μάαστριχτ, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο Σύνταγμα της Λισαβόνας.
Εδώ όμως αρχίζουν τα δύσκολα. Τώρα πια δεν μιλάμε για απεριόριστο συνάλλαγμα και για ταξίδια χωρίς διαβατήριο. Τώρα, θίγεται το μεγάλο ταμπού της Ευρώπης: το εθνικό κράτος και οι αναμνήσεις των αυτοκρατοριών που η καθεμιά τους κάποτε κυριαρχούσε στον κόσμο. Ποιος θα αποφασίσει να γίνει από πρωθυπουργός νομάρχης;
Είναι χαρακτηριστικό ότι από το 1951 μέχρι το 1991, οι λαοί της Ευρώπης δεν εξέφρασαν ποτέ την άποψή τους για την κοινή πορεία. Τις αποφάσεις τις έπαιρναν οι ηγέτες τους. Ακόμα και όταν καθιερώθηκαν οι εκλογές για την ευρωβουλή αντιμετωπίσηκαν σαν εθνικές εκλογές στο πιο χαλαρό. Ουδέποτε τα κόμματα – κι αυτό δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο – αισθάνθηκαν την υποχρέωση να ενημερώσουν τους πολίτες για το ποιο ακριβώς είναι το όραμά τους για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης.
Το Σύνταγμα της Λισαβόνας για να αποκτήσει πρόσθετη νομιμοποίηση εφάρμοσε μια καινούργια διαδικασία: θα έπρεπε να επικυρωθεί από τα κράτη μέλη. Λογικό, αφού αναλάμβανε εξουσίες που μέχρι τότε ανήκαν στην δικαιοδοσία των εθνικών κρατών. Δεν όριζε όμως με ποιον τρόπο θα γίνονταν αυτή η επικύρωση. Τα περισσότερα κράτη το υπερψήφισαν στα κοινοβούλιά τους. Η Βρετανία είπε ότι θα κάνει δημοψήφισμα. Την πρόφτασαν η Γαλλία και η Ολλανδία που έκαναν. Το αποτέλεσμα ήταν δύο μεγαλοπρεπέστατα «ΟΧΙ». Και αναρωτιέται ο καθένας: πόσοι από τα 80 εκατομμύρια κατοίκων αυτών των δύο χωρών μπόρεσαν να διαβάσουν τις εκατοντάδες σελίδες του Συντάγματος και να στοχαστούν για το μέλλον της Ευρώπης; Όχι πάντως περισσότεροι απ’ όσους δικούς μας βουλευτές διάβασαν τον πρόσφατο νόμο των 7.500 σελίδων. Αν ψάξετε την ειδησεογραφία της εποχής θα διαπιστώσετε ότι η αρνητική ψήφος και των Γάλλων και των Ολλανδών ελάχιστη σχέση είχε με το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα.
Η άρνηση των Γάλλων το 2005 αποτέλεσε ψήφο διαμαρτυρίας στον Πρόεδρο Ζακ Σιράκ, η δημοτικότητα του οποίου ήταν στο ναδίρ, λόγω αύξησης της ανεργίας και περικοπών στον προϋπολογισμό! (Δεν είχαν δει ακόμα τη χατζάρα που κρατούσε ο Σαρκοζί και το δρεπανηφόρο άρμα του Ολάντ.)
Ακόμα πιο αρνητικοί από τους Γάλλους ήταν οι Ολλανδοί.Το ΟΧΙ πήρε 61,6% παρά το γεγονός ότι τόσο τα τρία κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού όσο και τα δύο μεγαλύτερα κόμματα της αντιπολίτευσης διεξήγαγαν μια μαχητική καμπάνια υπέρ του ΝΑΙ! Και στην Ολλανδία τα ζητήματα που έπαιξαν ρόλο για τη μεγάλη πλειοψηφία του ΟΧΙ είχαν καθαρά εθνικό χαρακτήρα. Τους έκαιγε το κοινωνικό κράτος, η ανεργία, η αβεβαιότητα για το μέλλον, αλλά και ο Ευρωστρατός.
Έτσι, μ’ αυτά τα ΟΧΙ, η Ευρώπη τράβηξε χειρόφρενο. Το Σύνταγμα της Λισαβόνας μετονομάστηκε σε Συνθήκη της Λισαβόνας, η εκτελεστική εξουσία της Ευρώπης μετατράπηκε σε γραμματεία του Ευρωπαϊκου Συμβουλίου, άνθρωποι άχροες, άοσμοι και άγευστοι, βρίσκονται στη θέση των πιο νευραλγικών, σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό, αλλά εντελώς διεκπεραιωτικών σύμφωνα με ό,τι επικρατεί σήμερα, θέσεων στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ακόμα και αυτές οι λέξεις Επιτροπή και Συμβούλιο δείχνουν ατολμία, σαν να επιλέχθηκαν περισότερο για να μην ενοχλήσουν τις εθνικές κυβερνήσεις παρά για να σημάνουν κάτι.
«Η αλληλεγγύη περνά από την εγκατάλειψη μέρους της εθνικής κυριαρχίας σε ό,τι αφορά την διαχείριση του κοινού νομίσματος, την προοδευτική εναρμόνιση των φορολογικών συστημάτων, την προσπάθεια συνοχής στο εσωτερικό της ευρωζώνης. Εάν δεν το κάνουμε αυτό, τότε θα οπισθοχωρήσουμε προς μια ζώνη ελεύθερων εμπορικών συναλλαγών. Μια ζώνη ελεύθερου εμπορίου χωρίς πολιτική εξουσία, που δεν πρωτοπορεί, χωρίς πολιτικές αλληλεγγύης, αυτή είναι μια Ευρώπη που θα εξαφανιστεί» τονίζει ο Ζακ Ντελόρ ένας από τους πρωτεργάτες της Ευρωπαϊκής Ιδέας. Και προσθέτει: «Σήμερα, είναι απλό: οι Ευρωπαίοι έχουν μια επιλογή, ανάμεσα στην επιβίωση ή στην παρακμή
Τα ίδια ακριβώς υποστηρίζουν ο Ντανιέλ κον Μπεντίτ – ο κόκκινος Ντάνι του Μάη του ’68 και ο πρώην πρωθυπουργός του Βελγίου Γκυ Φερχόφσταντ σε ένα κοινό μανιφέστο με τον εύγλωττο τίτλο “Ξύπνα Ευρώπη!”
Γι’ αυτή την πορεία όμως χρειάζονται ηγέτες, για να πάρουν πάνω τους το μέλλον των λαών της Ευρώπης και να μην υποδύονται στα δύσκολα τον Πόντιο Πιλάτο, νίπτοντες τας χείρας τους στην κάλπη της λαϊκής εντολής. Ευτυχώς μέχρι σήμερα, η Ε.Ε. δεν διαχειρίσθηκε και πολύ ζόρικα πράγματα. Τι θα συνέβαινε αν ξαφνικά προέκυπταν; Αν είχε, ας πούμε, να αντιμετωπίσει μια κρίση ανάλογη των πυραύλων της Κούβας; Ποιος και πώς θα αποφάσιζε; Θα συνεδρίαζαν οι 28 ηγέτες, 17 ή 27 ώρες, με όλα τα ΜΜΕ απ’ έξω;
Είμαστε τυχεροί που ο Κένεντυ δεν σκέφτηκε να προκηρύξει δημοψήφισμα.
 
Πηγή: AthensVoice.gr

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2016

ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΟΙ ΔΙΑΡΘΡΩΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΔΟΜΙΚΕΣ ΜΕΤΑΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΜΕ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΩΣΗ ΔΗΜΟΣΟΥ ΚΑΙ Υ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Mην γελιόμαστε…. δεν υπάρχει σωτηρία σε αυτή την χώρα, παρά μόνο η προοπτική να πάμε ομαδικά σε ψυχοθεραπεία από την παρατεταμένη οικονομική και όχι μόνο κρίση που μαστίζει την χώρα μας τα τελευταία επτά χρόνια.
Δεν υπάρχει ο μάγος το Οζ, αλλά και ούτε κανένας Χάρρυ Πότερ να πατήσει ένα κουμπί και να επανέλθει η χώρα μας στην κανονικότητα. Οι προσδοκίες που καλλιεργούνται από την επίσκεψη του πλανητάρχη Ομπάμα στην χώρα και οι μέχρι στιγμής λεκτικές και ηθικές στηρίξεις στην χώρα, και στις κυβερνήσεις δεν αρκούν, καθώς η Αμερική δεν κατέχει Σεντς ελληνικού χρέους… Ως εκ τούτου, μόνο γεωπολιτικά συμφέροντα μπορούν να διατηρήσουν την εν λόγω παροχή στήριξης. Επιπλέον έαν ήταν να είχε κάνει κάτι καίριο απο πλευράς παρέμβασης στο ζητημα τους χρέους, είχε την δυνατότητα και τις ευκαιρίες όλα τα προηγούμενα χρόνια…. 
Για να τελειώσει η οικονομική κρίση στην Ελλάδα και να βγούμε από το οικονομικό και όχι μόνο, σπιράλ, που έχει περιέλθει πλέον η χώρα, με βίαιο τρόπο τα τελευταία χρόνια, χρειάζεται ρηξικέλευθες μεταρρυθμίσεις από την ελληνική πλευρά σε όλους τους τομείς έτσι ώστε να αλλάξει το οικονομικό μοντέλο και να δοθεί έμφαση στην επιχειρηματικότητα και στην ιδιωτική πρωτοβουλία, ακόμα και στο θεσμικό πλαίσιο του πολιτεύματος και της συνταγματικής αναθεώρησης. Από την άλλη,  είναι επιβεβλημένη η εκ βαθέως αναδιάρθρωση του ελληνικού δημοσίου χρέους αλλά και του ιδιωτικού που τείνει να φτάσει το δημόσιο με ταυτόχρονη την ένταξη των ελληνικών ομολόγων στο QE, η επιβεβλημένη στόχευση σε χαμηλά μελλοντικά πρωτογενή πλεονάσματα και τέλος ένα επενδυτικό σοκ κάποιων δις ευρώ, έτσι ώστε να πάρει μπροστά η οικονομία.
Αν και έχουν σχετικά μια θετική έκβαση, οι δομικές και διορθωτικές αλλαγές που επιχειρούνται τα τελευταία χρόνια από τις ελληνικές κυβερνήσεις δεν φτάνουν καθώς, χρειάζεται επιπλέον μια νέα και γερή αναδιάρθρωση του Δημόσιου χρέους. Ο τρόπος που θα γίνει, (αν και είναι ο πυρήνας της λύσης), δεν έχει σημασία... Σε κάθε περίπτωση η χρήση του ESM και της ΕΚΤ είναι πλέον βασικά εργαλεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν παράλληλα με την συμφωνία για ενιαία τραπεζική εποπτεία και δημοσιονομική ενοποίηση, έτσι ώστε η διαγραφή χρέους να απορροφηθεί με τον πιο ανώδυνο τρόπο για όλους (εάν τελικά είναι εφικτό κάτι τέτοιο..). 
Διαφορετικά θα βυθιστούμε περισσότερο μέσα στο βούρκο  με άγνωστες συνέπειες και για άγνωστη χρονική διάρκεια, καθώς τα πρωτογενή πλεονάσματα πάνω από 3% που ζητούνται από τα μνημόνια, δεν είναι εφικτά. Περισσότερος χρόνος για να εφαρμοστούν τα μέτρα λιτότητας που απαιτούνται για να εκταμιευτούν τα περαιτέρω κεφάλαια διάσωσης, σε καμία περίπτωση δεν θα λύσει τα προβλήματα στην Ελλάδα, αλλά θα επιφέρει άνευ προηγουμένου φτωχοποίηση των πάντων.
Το μεγάλο πρόβλημα που έχουν οι πολιτικοί αρχηγοί της Ευρώπης να δικαιολογήσουν στους ψηφοφόρους τους, τις μεγάλες ζημιές που αργά η γρήγορα θα πάρουν, είτε το θέλουν είτε όχι, είναι πλέον δικό τους πρόβλημα και όχι δικό μας, καθώς αποφάσισαν αυτοί με την συνεργασία του εγχώριου πολιτικού προσωπικού και πήραν το ρίσκο πριν από μερικά χρόνια να αναλάβουν το χρέος της Ελλάδας, αντί να προβούν σε ενέργειες διαγραφής μεγάλου μέρους του χρέους της.
Η πολιτική ανεπάρκεια από την μια, όσο και η τραπεζική ελίτ από την άλλη, η οποία έχει μάθει διαχρονικά να ζει με την παραγωγή τόκων, δεν επέτρεψαν να πραγματοποιηθεί κάτι τέτοιο. Αντίθετα, επέλεξαν να βυθίσουν μια χώρα στο σκοτάδι, με αποτέλεσμα να εξαθλιώνουν των λαό της καθημερινά και κυρίως του αδύναμους οικονομικά πολίτες αυτής. Η μοναδική λύση είναι να δεχτεί ο καθένας τις ζημιές και η Ελλάδα να κάνει μια νέα αρχή εφαρμόζοντας στο ακέραιο τις δομικές και διορθωτικές αλλαγές. Παράλληλα, να εξαλείψει άμεσα τις χρόνιες παθογένειες του οικονομικού και κρατικού μοντέλου που έχτισε χρόνια τώρα, πάνω σε σχέσεις συντεχνιών, μονοπωλίων ,διαφθοράς, ανομίας με τελικό αποτέλεσμα την κατάπτωση των θεσμών και των νόμων. Με λίγα λόγια την εξασφάλιση του πλαισίου συμπεριφοράς των φυσικών και νομικών προσώπων της, μέσα στην κοινωνία.
'Όλα αυτά θα έχουν ως άμεσο αποτέλεσμα να απεγκλωβίσει τους χρόνια λιμνάζοντες παραγωγικούς συντελεστές της, και ταυτόχρονα να απογειώσει την καμπύλη παραγωγικών δυνατοτήτων της, έτσι ώστε να αυξήσει θεαματικά το ΑΕΠ της χώρας μελλοντικά. Τότε και μόνο τότε θα επανακτηθεί η προοπτική της χώρας και του λαού της και θα δούμε φως στο τούνελ, με ένα νέο πολιτικό σύστημα, μέσα από το όποιο θα δώσει όραμα και σκοπό από νέα πολιτικά πρόσωπα απαλλαγμένα από τις αμαρτίες του παρελθόντος....

Το άρθρο επιμελήθηκε ο Διαχειριστής του  Sella Messinias Blong News Nemesis- Περιοχή Τριπύλης.

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2016

Βιώσιμο χρέος και άλλες απάτες ....

Του Θάνου Τζήμερου
Να ξεκινήσω με τα γλωσσολογικά. Βιώσιμος είναι αυτός που έχει προοπτική μακράς επιβίωσης, αυτός που έχει την ικανότητα να μακροημερεύσει. Άρα, βιώσιμο χρέος, για όσους ξέρουν Ελληνικά είναι αυτό που όσο και να το πληρώνεις, χρέος θα παραμένει! Βέβαια, όπως πάμε, κάπως έτσι θα συμβεί! Όμως είναι ηλίθιο να λες "προσπαθώ να κάνω το χρέος βιώσιμο!" Πρόκειται για μετάφραση σε άθλια Ελληνικά του όρου sustainable που σημαίνει ανεκτό, διαχειρίσιμο, εξυπηρετήσιμο. Να μπορείς να το κουμαντάρεις. Αλλά μήπως είναι το μόνο άθλιο σ’ αυτή την ιστορία;

Πάμε τώρα στην ουσία.

Ο Μήτσος χρωστάει σε 5 φίλους 30.000 ευρώ. Είναι πολλά ή λίγα; "Εξαρτάται από το εισόδημά του" θα απαντήσει όποιος έχει πέντε δράμια μυαλό. Αν βγάζει 100.000 το χρόνο είναι λίγα. Αν είναι άνεργος, είναι πάρα πολλά.

Εξαρτάται όμως κι από κάτι άλλο. Από την εμπιστοσύνη που του δείχνουν οι υπόλοιποι φίλοι και πιθανοί δανειστές. Αν ο Μήτσος είναι ένας μετρημένος νοικοκύρης, ένας ικανός επαγγελματίας, ένας εργατικός και πρόθυμος άνθρωπος, και δουλειά να μην έχει τώρα, είναι πολύ πιθανόν να βρει. Άρα κάποιοι άλλοι, 5 ή 15, θα του δανείσουν για να εξοφλήσει τους πρώτους 5 και να ανακυκλώσει το χρέος. Αν είναι ένας ανεπρόκοπος, τεμπέλης και σπάταλος, δεν θα του δανείσει κανένας.

Άρα στην ερώτηση: είναι το χρέος του Μήτσου διαχειρίσιμο, η απάντηση εξαρτάται από αυτά τα δύο "εξαρτάται". Κανένας δεν είναι σίγουρος για το πόσοι θα απαντήσουν "ναι" και πόσοι "όχι". Όλοι όμως είναι σίγουροι για ένα πράγμα: ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΝ ΔΩΣΕΙ Ο ΜΗΤΣΟΣ! Οι υποψήφιοι δανειστές θα αποφασίσουν αν, πότε, και με ποιους όρους θα του δανείσουν.

Ακριβώς το ίδιο ισχύει, αν στη θέση του Μήτσου βάλουμε ένα κράτος. Η Ιαπωνία χρωστάει το 250% του ΑΕΠ της, όμως το 10ετές ομόλογό της κινείται σήμερα στις αγορές με αρνητικό επιτόκιο. Προσέξτε: αυτό δεν σημαίνει ότι τα λεφτά που δανείζεις στην Ιαπωνία θα τα πάρεις πίσω γκαραντί. Ενδεχομένως η Ιαπωνία να είναι ο μεγάλος ασθενής της επόμενης 10ετίας, όμως οι αγορές την εμπιστεύονται. Όπως και στην περίπτωση του Μήτσου, ο άλλος σού δανείζει αν ΠΙΣΤΕΥΕΙ ότι τα λεφτά θα του τα επιστρέψεις. Μπορεί να πέφτει έξω στην εκτίμησή του. Αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Το μόνο που μετράει είναι η εμπιστοσύνη. Και ένας μόνον δείκτης της εμπιστοσύνης υπάρχει: το ΕΠΙΤΟΚΙΟ. Μεγάλο ρίσκο, μεγάλο επιτόκιο. Μικρό ρίσκο, μικρό επιτόκιο. Καθόλου ρίσκο, καθόλου επιτόκιο!

Η Γερμανία για παράδειγμα έχει δανειστεί και με αρνητικό επιτόκιο. Δηλαδή οι αγορές την πληρώνουν κι από πάνω για της δανείσουν! Της δίνουν τώρα 100 ευρώ και σε δέκα χρόνια θα πάρουν πίσω 99,96!

Τι πιστεύουν οι αγορές για την Ελλάδα; Μολονότι η Ελλάδα είναι υπό την κηδεμονία της Ε.Ε., μολονότι ο ΕSM λειτουργεί ως ασπίδα ξεπληρώνοντας όλα τα ομόλογα που λήγουν και δεν έχουμε να τα πληρώσουμε, οι αγορές κρίνουν πως το να δανείσεις στην Ελλάδα έχει μεγάλο ρίσκο. Πιστεύουν δηλαδή ότι κάποια στιγμή η Ε.Ε. θα μας "σουτάρει". Και τα επιτόκια που μας δίνουν σήμερα είναι μεταξύ 7% και 9%. Ρεκόρ επιτοκίου σημείωσε το 10ετές ελληνικό ομόλογο στις 8 Ιουλίου 2015, με 19,27%. Θυμάστε τι είχε συμβεί τότε; Δύο μέρες πριν, είχε επικρατήσει το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα και ο Τσίπρας δεν είχε κάνει ακόμα τη μεγαλειώδη κολοτούμπα της μετατροπής τού ΟΧΙ σε ΝΑΙ την οποία, όπως μας ενημέρωσε, την έκανε επειδή φοβήθηκε ότι θα τον ανατρέψω! Οι αγορές, που δεν ήξεραν τα… σχέδιά μου, είχαν σχεδόν προεξοφλήσει ότι η χώρα θα έβγαινε από το ευρώ.

Αν η Ελλάδα, χωρίς την κάλυψη της Ε.Ε., βγει σήμερα στις αγορές, το επιτόκιο θα είναι διψήφιο. Καταλαβαίνουμε τι σημαίνει αυτό; Ότι θα χρειαζόμαστε πάνω από 30 δισ. τον χρόνο μόνο για τόκους! Σήμερα, ο ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης, ο ESM μας δανείζει με (κυμαινόμενο) επιτόκιο πολύ κάτω από το 1%. Μικρότερο ακόμα κι από το επιτόκιο με το οποίο δανείζονται τα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη που συμμετέχουν στο πρόγραμμα στήριξης της χώρας μας! (Αυτά που οι συριζανέλ έβριζαν ως διεθνείς τοκογλύφους...) Αν ολόκληρο το χρέος μας το ανακυκλώναμε με το επιτόκιο του ESM θα χρειαζόμασταν 2 δισ. περίπου τον χρόνο για τόκους. Αν το ανακυκλώναμε με το πιθανό επιτόκιο της αγοράς θα χρειαζόμαστε 32 δισ.! Μόνο για να μην αυξηθεί το χρέος! Για αποπληρωμή ούτε λόγος. Με 4 δισ. ακόμα, τον χρόνο, χρεολύσιο θα εξοφλήσουμε σε 80 χρόνια! Υπάρχει περίπτωση να βρούμε όλα αυτά τα λεφτά;

Το ότι οι διαπραγματεύσεις για το βιώσιμο χρέος είναι ακόμα μια συριζαϊκή απάτη φαίνεται από το ότι κανένας κυβερνητικός δεν έχει εξηγήσει ποτέ πώς προσδιορίζει τη βιωσιμότητα. Θα πάει δηλαδή ο Τσακαλώτος στον Μοσκοβισί και θα του πει: "Θέλω να κάνεις το χρέος βιώσιμο!" Κι ο Μοσκοβισί θα τον ρωτήσει: "Τι θες ακριβώς; Πόσο χρέος θες να πληρώνεις και με ποιο επιτόκιο;" Υπάρχει απάντηση; Ακούσατε ποτέ, έναν έστω κυβερνητικό, να πει ότι "εμείς θεωρούμε βιώσιμο το χρέος αν μειωθεί τόσο και αν το επιτόκιο είναι τόσο"; Ακούσατε ποτέ έναν έστω δημοσιογράφο να κάνει αυτή τη στοιχειώδη ερώτηση στα σούργελα που παρελαύνουν στα τηλεπαράθυρα και τσιρίζουν για τη βιωσιμότητα του χρέους;

Δεν γίνεται αυτή η ερώτηση, διότι δεν υπάρχει απάντηση! Όπως εξηγήσαμε, είναι οι άλλοι, δηλαδή οι αγορές, που θα αποτιμήσουν τον κίνδυνο και θα αποφασίσουν για το επιτόκιο. Αν ας πούμε, οι Ευρωπαίοι εταίροι αποφάσιζαν να φεσωθούν κι άλλο και διέγραφαν το μισό χρέος, θα χρωστούσαμε 160 δισ. ευρώ. Με 10% επιτόκιο θα έπρεπε ο προϋπολογισμός να παρουσιάζει πλεόνασμα 16 δισ. κάθε χρόνο (δηλαδή 6 ΕΝΦΙΑ!), χωρίς να μειώνουμε το χρέος ούτε ένα ευρώ! Το ίδιο θα έπρεπε να πληρώσουμε αν χρωστούσαμε... 3,2 τρισ. και το επιτόκιο ήταν 0,5% (αυτό δηλαδή που πάνω - κάτω μας δίνει ο ESM).

Άρα, με ποιον τρόπο οι αγορές θα δείξουν εμπιστοσύνη στη χώρα δεχόμενες να της δανείσουν με χαμηλό επιτόκιο, ώστε να βγει από την θερμοκοιτίδα του ESM; Μόνο εάν, όπως ο Μήτσος του παραδείγματος, πείσει ότι σοβαρεύτηκε και δεν παράγει καινούργιο χρέος! Οι πλεονασματικοί ισολογισμοί είναι ένα κριτήριο. Αλλά δεν αρκεί. Διότι οι αγορές διαβάζουν επίσης το σκορ που έχει η χώρα μας στους πίνακες διαφόρων διεθνών οργανισμών που μετρούν επί μέρους δείκτες της Οικονομίας: πόσο εύκολα ξεκινάς ή κλείνεις μια δουλειά, πόση γραφειοκρατία υπάρχει, πόσο ευέλικτη είναι η αγορά εργασίας, πόσο εύκολα δανείζεσαι από τις Τράπεζες και με τι επιτόκιο, πώς διακινούνται τα κεφάλαια, πόσο ξεκάθαρο είναι το νομικό πλαίσιο, πόσο βαριά η φορολογία, πόσο γρήγορα απονέμεται η δικαιοσύνη και πάει λέγοντας. Σε όλα είμαστε πάτος! Μας έχουν ξεπεράσει ακόμα και τα κράτη της υποσαχάριας Αφρικής. Μας έχουν αφήσει έτη φωτός πίσω οι πρώην κομμουνιστικές χώρες. Άρα γιατί να μας εμπιστευθούν οι αγορές; Εσύ θα δάνειζες λεφτά στο ελληνικό κράτος; Θα το εμπιστευόσουν να διαχειριστεί την περιουσία σου; Γιατί να το κάνει ο Ιάπωνας;

Όσο, μάλιστα, οι αγορές ακούν κυβερνητικούς να λένε πως το χρέος δεν είναι βιώσιμο, χάνουν και τα τελευταία ίχνη εμπιστοσύνης που έχουν απομείνει! Θα δάνειζες κάποιον που αναγνωρίζει ότι αποκλείεται να σου τα επιστρέψει; Είναι σαν να ακούς τον πιλότο να λέει πριν την απογείωση: "δεν το ξέρω καθόλου αυτό το αεροπλάνο, θα τσακιστούμε!" Θα έμπαινες μέσα;

Γιατί λοιπόν γίνεται όλη αυτή η συζήτηση περί βιωσιμότητας; Για να μην γίνει η άλλη περί μεταρρυθμίσεων. Για να υπάρχει πάντα ένας κακός ξένος που δεν μας "ρυθμίζει το χρέος" και να έχουμε να κατηγορούμε. Για να συνεχίσει η κυβερνητική προπαγάνδα να ρίχνει στάχτη στα μάτια των πολιτών. Για να είναι πρωτοσέλιδα τα ανούσια. Για να κάνουν ατέρμονες συζητήσεις οι καλεσμένοι των πολιτικών εκπομπών και να μην λένε τίποτε. Για να παρουσιάσει ο Τσίπρας μια τεχνική αλλαγή των όρων δανεισμού (π.χ. επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής) ως διαπραγματευτικό θρίαμβο στους ανοϊκούς οπαδούς του. Για να συνεχίσει να κυβερνάει ένα τσούρμο απατεώνων.

Με κυβέρνηση όμως απατεώνων το κράτος δεν είναι βιώσιμο. Αυτό είναι το κύριο θέμα. Κι ίσως θα έπρεπε να αρχίσει να μας απασχολεί σοβαρά.
 
Πηγή : Του Θάνου Τζήμερου από τον ιστότοπου του capital.gr

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016

ΚΟΜΒΙΚΟ ΣΗΜΕΙΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ Η ΝΙΚΗ ΤΡΑΜΠ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ !

Ενθεν και ένθεν υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν " καταλάβει"  ή " αρνούνται"  να αντιληφτούν ότι στην παγκόσμια σκακιέρα ο κόσμος αλλάζει… Ίσως από άγνοια, ίσως "ψέκασμα" ( μέσω της προπαγάνδας των ΜΜΕ..) , ίσως ιδιοτέλεια και σκοπιμότητα, αγνοούν ή περιφρονούν τι συμβαίνει στον κόσμο. Από την μια στην Γαλλία με την άνοδο της ακροδεξιάς, την Αυστρία πρωτύτερα , το δημοψήφισμα με το Brexit , μέχρι και το ελληνικό δημοψήφισμα και κυρίως τώρα στην καρδιά του παγκόσμιου γίγνεσθαι στις ΗΠΑ ...με την σαρωτική νίκη του Τραμπ, τα πράγματα θα αρχίζουν να αλλάζουν σταδιακά σε κάτι διαφορετικό από την μέχρι τώρα κατάσταση, καθώς θα πυροδοτήσουν μια σειρά από απρόβλεπτες και αστάθμιστες εξελίξεις.
Εάν θα είναι καλύτερο η χειρότερο κανείς δεν μπορεί να ξέρει στην παρούσα χρονική στιγμή και οι όποιες εκτιμήσεις και απόψεις αναφορικά με αυτό το θέμα, έγκειται σε υποκειμενισμό και μόνο. Είναι προφανές ότι η λογική του Τραμπ δείχνει να ταυτίζεται με την λογική του Putin, γεγονός το οποίο από μόνο του συνθέτει ένα παγκόσμιο δίπολο εσωστρέφειας και αντιθετικής λογικής με την υφιστάμενη παγκόσμια εξέλιξη. Ως εκ τούτου, δε θα περιμένει κανείς φιλοφρονήσεις και αβρότητες, παρά μόνο business… Επίσης, πολύ πιθανόν οι στρεβλότητες και οι παθογένειες της άμετρης παγκοσμιοποίησης και της ισχύος που έχουν αποκτήσει πολλές πολυεθνές και ορισμένα κράτη με δεσπόζουσα η και κυρίαρχη θέση (πχ Γερμανία, Κίνα), θα αμβλυνθούν με άγνωστες προς το παρόν συνέπειες.
Αυτονόητα, η υφιστάμενη δομή της παγκοσμιοποίησης θα κλονιστεί και θα αλλάξει τους υφιστάμενους συσχετισμούς που διέπουν το εν λόγω σύστημα. Οι επιδράσεις , οι επιπτώσεις και οι εξελίξεις, πιθανόν και να είναι ιστορικών διαστάσεων. Η αρρυθμία των αγορών, ο ρόλος των κεντρικών τραπεζών, η λαθρομετανάστευση, η επιστροφή των γραμμών παραγωγής από τις αναδυόμενες αγορές, η υφιστάμενη ανισότητα της παγκοσμιοποίησης στα εμπορικά ισοζύγια των κρατών, αλλά και της συμπίεσης του βιοτικού επιπέδου των πολιτών, θα αλλάξουν..
Το ερώτημα είναι προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο ?
Στις ΗΠΑ έχει χτυπήσει για καλά πλέον τον αστικό αμερικανικό πυρήνα του μέσου Αμερικάνου, ο οποίος αντέδρασε σιωπηρά με την ψήφο υπέρ του Τραμπ. Είναι προφανές ότι η ανακλαστική αντίδραση και στήριξη της ρητορικής Τραμπ, έχει αγγίξει την αίσθηση της επιβίωσης και της προοπτικής για το μέσο Αμερικάνο πολίτη. Με άλλα λόγια έχει κλονιστεί η εμπιστοσύνη και η προοπτική του αμερικανικού ονείρου… .
Όσον αφορά τα media τις δημοκοπικές εταιρείες και όλους όσους ανερυθρίαστα βλέπουν πίσω από όλο αυτό δήθεν λαϊκισμό κλπ , πιθανόν να ζουν σε “matrix. Ένα ψεύτικο κα σάπιο star System μέσω της διαχρονικής ισχύ που έχει αναπτύξει, δημιουργεί στρεβλώσεις και εικονικές πραγματικότητες κατά το δοκούν ….
Επιβάλλεται πλέον μετά από όλα αυτά, να διερευνήσουν τις πραγματικές αιτίες και να δουν πέραν της ομίχλης ή της ιδεοληψίας που ενδεχομένως να διέπει την αντίληψη τους …




Το άρθρο επιμελήθηκε ο Διαχειριστής του  Sella Messinias Blong News Nemesis- Περιοχή Τριπύλης.

Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2016

Η ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΤΡΙΠΥΛΗΣ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΠΕΡΑΝ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ!


     
"....Η δυναμική της επισκεψημότητας του  Πάρκου Τριπύλης του ομίλου Τριπυλιτών φίλων του Αρκαδικού Ποταμού  , εκπλήσσει πλέον  τους εμπνευστές της δημιουργίας και  του οράματος για αυτό το έργο στην Τριπύλη  της ορεινής Τριφυλίας, πέρα και πάνω από κάθε υπεραισιόδοξη εκτίμηση. Η πορεία και η προοπτική,  που στρατηγικά έχει δομηθεί από το αρχικό βήμα της δημιουργίας του πάρκου,  προσαρμόζεται και ανανεώνεται κατά την εξελικτική του πορεία προσεκτικά και μεθοδικά ! Εξηγούμεθα.  Το ΔΣ του ομίλου ανέμενε όπως ήταν φυσικό η επισκεψημότητα κατά την περίοδο του καλοκαιριού και δη τον μήνα Αύγουστο να έχει  την μεγαλύτερη  άνοδο, όπως και πράγματι γίνεται κάθε χρόνο και με γεωμετρικά αυξητικό ρυθμό, καθώς τόσο οι καιρικές συνθήκες όσο και η ραγδαία αύξηση επισκεπτών στην περιοχή αλλά και στον Ν. Μεσσηνίας τα τελευταία χρόνια σε συνδυασμό με την προσπάθεια προβολής και ανάπτυξης από τον όμιλο , ευνοούν  την παραπάνω εκτίμηση αναφορικά με την επιτυχία της..."
Ωστόσο, δεν θα περίμενε ποτέ το ΔΣ του ομίλου να συναντήσει εντελώς τυχαία στο πάρκο και το ποτάμι,  Ευρωπαίους επισκέπτες από την Ευρώπη, να έχουν εντοπίσει το πάρκο και επαναλαμβανόμενα να επισκέπτονται και   απολαμβάνουν το πάρκο και το ποτάμι, κατά τον μήνα Νοέμβριο…!!!! 
Συγκεκριμένα, μία ομάδα Γερμανών που μένουν στη Ζαχάρω απολάμβαναν αν το ψάρεμα με καλαμίδι στη λίμνη του Νερόμυλου. Η μία και μοναδική κυρία ανάμεσα στους τρεις άνδρες δήλωσε κατενθουσιασμένη με το χώρο τον οποίο έχει επισκεφτεί πολλές φορές,έχει περπατήσει το ποτάμι και νοιώθει ερωτευμένη μαζί του.

Η αρχοντική της παρουσία μας έπεισε για του λόγου το αληθές.
Όταν την πληροφορήσαμε ότι όταν θέλουν μπορούν να κάνουν ΠΙΚ ΝΙΚ στο πάρκο γιατί ο χώρος είναι σε χρήση του Κοινωνικού Συνόλου,με ένα και μόνο όρο το σεβασμό του έμεινε άφωνη.


Τα σχόλια δικα σας……



Το άρθρο επιμελήθηκε ο Διαχειριστής του  Sella Messinias Blong News Nemesis- Περιοχή Τριπύλης.

ΑΤΕΝΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΠΡΟΣΙΤΟ ...

Το παρακάτω γράμμα αναγνώστη του Liberal, το οποίο αναδημοσίευσε σήμερα , ταυτίζεται απόλυτα με όσα νιώθω, σκέφτομαι, προβληματίζουν και...